Rechts in Europa.

Wilders heeft een alliantie gesloten met twee andere rechtse partijen in Europa. Wat het Front National van Le Pen betreft is dat waarschijnlijk verstandig. Onder leiding van Le Pen père was die partij iets waar niemand mee geassocieerd zou willen worden, maar zijn dochter heeft er een vrij gewone rechtse anti-regeringspartij van gemaakt, die zich in weinig van de PVV onderscheidt. Wat Wilders en Le Pen met name bindt zijn hun opvattingen over Europa. Ze zijn allebei tegen federalisatie en iedere andere vorm van Europese staatsvorming. Maar ze zijn wel voor Europese samenwerking en dat samen een fatsoenlijk standpunt.
Het Vlaams belang is iets anders. Filip de Winter is met zijn partij op de weg naar buiten en Wilders had daarom beter aansluiting kunnen zoeken bij het NV-A van Bart de Wever. Waarschijnlijk heeft hij dat ook wel geprobeerd maar houdt Bart zelf voorlopig liever afstand. In België wordt de politieke situatie gecompliceerd door een probleem dat men in Nederland en Frankrijk niet heeft, de taalstrijd en de interne federalisatie van het land.
Wat al deze rechtse partijen bindt is, naast hun houding ten opzichte van Europa, hun afkeer van de manier waarop de Europese overheden met het probleem immigratie omgaan. Die immigratie leek de afgelopen jaren wat te remmen als gevolg van de economische crisis maar Europa is voor de verkiezingen van dit jaar weer even een hot item.

De samenwerking tussen de rechtse partijen moet waarschijnlijk gezien worden als een middel om meer internationale publiciteit te krijgen. Als Le Pen en Wilders het rationeel zouden bekijken kunnen ze beter wat naar het midden dan naar rechts opschuiven. In dat verband is Filip de Winter niet zo’n goede keus, al is op de man persoonlijk niet veel aan te merken. Zijn partij wordt de laatste jaren wel rechtser omdat die door het NV-A wordt leeggezogen. Publicitair is de samenwerking met De Winter voor Le Pen en Wilders niet zo gunstig.
Ik vind Front National trouwens niet echt een goede naam. Daar zouden ze beter iets neutralers van kunnen maken. Front roept te veel associaties op met een gewelddadig verleden en dat is iets waar men zo ver mogelijk vandaan moet zien te blijven. Maar die associaties zijn in Frankrijk met haar verleden van het Front Populaire en de PPF aan de andere kant niet hetzelfde als in Duitsland of in Nederland.
Dat het nationalistische partijen zijn is hun kracht. De bovenlaag in Europa die een Europees of mondiaal identiteitsgevoel heeft gekregen, staat in da opzicht ver af van het gewone volk, dat de laatste decennia eerder meer dan minder nationaal is gaan denken. Dat heeft te maken met de verzorgingsstaat, waardoor de meeste gewone mensen erg afhankelijk zijn geworden van hun overheid. Ze zijn hier van mening dat Den Haag dichter bij ze staat dan Brussel en dat is natuurlijk ook zo.
Dat er politieke ruimte is gecreëerd voor nationalistische en rechtse partijen in Europa staat nu wel vast maar dat ze over de grenzen samenwerken heeft eigenlijk iets paradoxaals. Toch is dat tactisch gesproken wel verstandig. Ik geloof niet dat ze daar in de hoofdsteden op dit moment erg goed op reageren en dat ze dat vooral in Brussel niet doen.
Men beseft daar dat een gemeenschappelijke munt niet samen gaat met al die afzonderlijke regeringen en hun uiteenlopende belangen, maar niet dat de logische consequentie van die vaststelling is dat de gemeenschappelijk munt zal moeten worden losgelaten. Het is jammer dat Duitsland door zijn verleden meer dan alle andere lidstaten bang is om afstand te doen van zo’n stuk Europese identiteit. Maar eigenlijk zou het met afstand de beste oplossing voor de Europese crisis zijn als de Noordelijke landen uit de Euro zouden stappen en met gekoppelde nationale munten verder gingen. Dat heeft dan waarschijnlijk wel gevolgen voor andere terreinen van de Europese samenwerking maar dat moet eerder als een plus dan als een min worden gezien. Doorgaan zoals op het ogenblik kan toch al niet. En een herziening van de samenwerking gebaseerd op wishful thinking van een minderheid is geen alternatief. De samenwerking zal minder ideologisch en rationeler moeten worden opgezet. Meer gericht op de problemen die we gezamenlijk hebben en minder op symboolpolitiek zoals een Europees parlement. Een Brusselse bestuurslaag is het laatste wat we zouden moeten willen. Bureaucratie hebben we ook zonder Brussel al in overvloed in dit werelddeel.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s