Bleich over Arabië.

Anet Bleich beweerde zes jaar geleden[1] in de Volkskrant dat de democratisering in de Arabische landen Israël in gevaar ging brengen, tenzij het land accepteerde dat het terug moest naar de grenzen van voor 1967, in ruil voor een duurzame vrede. Zij suggereerde dat dit het standpunt is van de Nederlandse afdeling van JCall, wat een soort Europese uitvoering is van Een Nieuw Joods Geluid.
Het is hoe dan ook een opmerkelijk geluid, want in ruil voor een duurzame vrede is Israël eigenlijk altijd al bereid geweest zich terug te trekken achter de grenzen van 1967. Bij een duurzame vrede vallen buren elkaar niet aan. Wie niet bang hoeft te zijn voor aanvallen van zijn buren heeft geen verdedigbare grenzen nodig. Het probleem is tot nu toe steeds geweest dat tussen de bestaande situatie en een duurzame vrede minimaal een heel langjarig proces lijkt te liggen[2]. Al die jaren moet Israël wel zijn verdedigbare grenzen zien te houden. Het land zal daarop blijven insisteren tot het zover is dat het de buren voldoende kan vertrouwen om een vrede duurzaam te achten. De buren van hun kant zijn nooit bereid geweest om met Israël een duurzame vrede te sluiten. De regeringen misschien nog wel, onder druk van de VS en Europa, maar de bevolkingen niet. Wie een enquête houdt onder de bevolking in de Arabische landen vindt uit dat een grote meerderheid helemaal geen vrede wil met Israël. En naar de Arabische landen hoef je eigenlijk niet eens te gaan, vraag het de Arabische schoolkinderen in Nederland en je krijgt hetzelfde antwoord.
Dat is in een nutshell het probleem dat Anet Bleich meende te hebben opgelost. Nu is het probleem niet zo dringend als zij suggereerde, want van een democratisering in de Arabische landen was indertijd uitsluitend sprake in de beleving van de links-liberale media in de VS en in West Europa. Toen in Egypte een meerderheidsregering aan de macht kwam als gevolg van de Arabische Lente betekende dit een acuut gevaar voor de Koptische minderheid en pakte het Egyptische leger met instemming van de VS snel weer de teugels uit de islamistische handen van Morsi.
De progressieven controleren de media en daarom lijkt het alsof we er allemaal zo over denken. Maar de idee van Bleich dat de opvolgers van Chadaffi, Moebarak en straks van de Syrische president Assad veel democratischer zouden zijn dan de oude heersers, overtuigt mij en veel andere rechtse mensen niet. We schrikken eerder van de kreten die geuit worden door de ‘opstandelingen’ in al die Arabische landen terwijl andere mensen bezig zijn de kastanjes voor ze uit het vuur te halen. Toen Fransen en Engelsen dat dan eenmaal gedaan hadden in Libië en de bevrijde Libiërs troffen Chadaffi aan op de vlucht, toen werd hij niet gevangen genomen en voor een tribunaal geleid, maar gelyncht. Zo zijn de manieren in Arabië en het is verstandig van Israël om niet te veel vertrouwen te stellen in vrede met dat soort lieden.
Obama had geen zin in een gewapende actie in Libië. Hij heeft Amerika niet over de streep laten trekken door zijn minister van buitenlandse zaken en haar progressieve achterban. Terecht. Toen de militaire actie daar eenmaal begonnen was trok de Arabische Liga zich terug en mopperden ook Rusland en China dat dit niet de bedoeling was geweest. Toen er te veel doden vielen in Libië was het de schuld van Engeland en Frankrijk, die bij de hele actie geen enkel eigen belang hadden gehad. Het verstandige deel van de Obama regering, inclusief de president zelf, voorzag dat dit ging gebeuren. Libië is Chadaffi kwijt, maar wie later zag wat er met de Amerikaanse ambassadeur daar gebeurde kan constateren dat het land er daarmee niets op vooruit is gegaan.
De Israëlische regering hield zich onder dit alles zo rustig mogelijk. Die had bij het gebeuren al helemaal niets te winnen. De verhoging van de instabiliteit in de Arabische landen maakt de kansen op een langer voortduren van de wapenstilstand niet groter en dat is voorlopig het enige echte belang dat Israël heeft in de regio.
Anet Bleich is joods en heeft waarschijnlijk het beste voor met Israël en als progressief persoon ook met mensen in de Arabische landen. De Arabische bevolking beschouwt zij ten onrechte als passieve slachtoffers van de regimes. Het is natuurlijk omgekeerd Regimes vormen altijd een afspiegeling van de bevolking, tenzij een land door een buitenlandse mogendheid wordt bezet.
Maar Bleich weet haar standpunt wel in fraai Nederlands te verwoorden. Wie een goed geheugen heeft voor dit soort zaken herinnert zich dat zij met een stel andere progressieve journalisten indertijd de Nederlandse politiek onder druk gezet heeft om troepen te sturen naar Srbrenica. De politiek in de persoon van minister president Kok is toen onder die druk bezweken, ondanks het advies van de eigen militairen om dat vooral niet te doen.
Ook met de mensen in Srbrenica en met de uitgestuurde Nederlandse soldaten had Anet Bleich waarschijnlijk het beste voor. Dat heeft allemaal niet geholpen.
Israël kon alleen maar worden aangeraden zich van Ant Bleich en Bram de Swaan en hun actiegroep zo weinig mogelijk aan te trekken. Dat zijn joden die in Nederland wonen en zich hier veilig kunnen voelen. Veiliger in elk geval dan in het Midden Oosten, ook al moest een vorige burgemeester van Amsterdam, die joods was, leven met permanente beveiliging voor zijn deur en loopt er tegenwoordig geen jood meer met een keppeltje op zijn hoofd door Amsterdam West.

[1] op 21/3/11
[2] Persoonlijk denk ik dat ook een langjarig proces geen vrede zal brengen tussen Israël en de Palestijnen. Een evacuatie van alle Palestijnen uit het Heilige Land zou een veel effectievere oplossing zijn van het geschil en ruimte daarvoor is er in de Arabische landen genoeg.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Midden Oosten, Nederland. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s