Had Nico Meijering gelijk?

Meijering schreef op 30 mei 2007 een artikel in De Volkskrant, naar aanleiding van het arrest van het Amsterdamse Hof in de zaak Moszkowicz Kelder.
Het ging hem met name om de overweging van het Hof dat het geen persoonlijke diskwalificatie inhoudt om een strafrecht advocaat beroepsleugenaar te noemen. Kennelijk, vervolgt Meijering, is dat de manier waarop rechters in raadkamer over strafrechtadvocaten denken. Hij vindt deze uitspraak een nieuwe stap in de verruwing van de verhoudingen in het strafproces. Heeft hij gelijk?

In de eerste plaats is het de vraag of er in het paleis van justitie zo over strafrechtadvocaten gedacht en gesproken wordt en zo ja, in de tweede plaats, of dat terecht gebeurt en in de derde plaats of dat een verdere stap is in de verruwing van de strafrecht mores.

Ik vermoed dat de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord. Ik denk dat behalve rechters en officieren ook de media en het publiek zo over advocaten denken, want het verschil tussen strafrecht- en andere advocaten wordt in het algemeen niet zo gemaakt.
Advocaten hebben de plicht om geheim te houden wat hun door cliënten wordt toevertrouwd en onder omstandigheden houdt dat in dat zij niet de waarheid kunnen spreken. Dat is wat Meijering zegt. Hij zelf werd in het verleden tweemaal door een rechter gedwongen om een verklaring af te leggen in strijd met zijn geheimhoudingsplicht en met zijn verschoningsrecht. Hij beschouwde dat als een fout van de rechters in kwestie. Hij heeft het ervaren als een aantasting van zijn beroepsethos en terecht nam hij deze affaire hoog op.
Maar is het waar wat rechters lijken te denken, dat er nog al wat advocaten zijn die niet alleen zwijgen over wat hun in het kader van hun beroep bekend is geworden over hun cliënten, maar die doelbewust een voorstelling van zaken geven die niet met de waarheid strookt? Dat er zulke advocaten zijn, daar bestaat denk ik weinig twijfel over. Niet alleen zijn er advocaten die liegen over wat hun cliënten hebben gedaan, maar er zijn er ook die hun cliënten tot liegen aansporen en hun vertellen hoe ze dat met het meeste succes kunnen doen. Dat is, zoals Meijering schrijft, in strijd met hun beroepseed of belofte, maar het gebeurt wel. Zouden zij dat niet doen, zo verdedigen zij zich, dan is onder omstandigheden hun geheimhoudingsplicht een wassen neus. Vaak genoeg is zwijgen bekennen en kan alleen met een overtuigende leugen een indruk worden weggenomen die door een verdachte in een strafproces wordt gemaakt. Bij het afwegen van de belangen van de cliënt en de waarheidsvinding en ook bij de afweging van de twee beroepsverplichtingen, de waarheid spreken tegenover de rechter en het verdedigen van de belangen van de cliënt, prevaleert in de praktijk vaak het laatste en nogal eens ten onrechte. Dat rechters en anderen zo over advocaten denken komt dus niet uit de lucht vallen, maar is het verstandig die opvatting naar buiten te brengen en kan dat in een arrest?

Nico Meijering is van een generatie na mij en ik ken hem alleen uit de verte, maar mijn indruk is niet dat hij zelf in de categorie thuis hoort waar rechters negatief over oordelen. Hij maakt eerder de indruk een advocaat te zijn van de ouderwetse soort, die zijn beroepsverplichtingen serieus neemt en wel degelijk bewust de afwegingen maakt die daarbij horen. Van de andere kant is hij niet te beroerd om zijn tegenstanders in het strafproces te provoceren en maakt hij ongeremd gebruik van het wapen van de publiciteit als hij dat in het belang van zijn zaak acht. Dat mag, dat wordt niet verboden door de wet of de gedragsregels, maar hij plaatst zich zelf daarmee in het kamp van de vijanden van OM, waar hij eigenlijk niet in thuis hoort. Desgevraagd zou hij dat waarschijnlijk ontkennen en namen kunnen noemen van officieren en A.G. ’s voor wie hij het hoogste respect heeft, maar van de andere kant kent hij er ook voor wie zijn respect nogal te wensen over laat. In de publiciteit krijgen de laatsten meer aandacht dan de eersten.

Dat is een van de redenen waarom het zo betreurenswaardig is dat beide partijen in het strafproces de publiciteit zijn gaan gebruiken als wapen in de strijd. De dingen komen verdraaid over en misverstanden worden gemakkelijk gecreëerd. De orde van advocaten als regelgever heeft het daar duidelijk laten liggen en ook de tuchtrechter zou vaker op de rem kunnen trappen dan in de praktijk gebeurt. Advocaten zouden het niet moeten doen, de publiciteit zoeken. Maar dat het OM en zelfs de rechterlijke macht ook doelbewust de publiciteit zijn gaan zoeken is een flinke graad erger. Die hebben de plicht om objectief te blijven en daarnaast ook om zichtbaar objectief te zijn. Dat is onderdeel van hun beroep. Publiciteit voor het eigen standpunt is daarbij een ongepast middel en het argument dat ze wel moeten omdat de advocaten het ook doen deugt niet erg. Het zwart afschilderen in de publiciteit van advocaten zouden rechters en officieren niet moeten doen, zelfs niet als daar aanleiding toe zou zijn. De orde van advocaten hoort hier de eigen vuile was te doen en als ze daarin te kort schiet is er een wetgever die moet ingrijpen.

Het lijkt niet te ver gezocht om te veronderstellen dat de procedure van Bram Moszkowicz tegen Jort Keller in het kader moet worden gezien van de voortgaande strijd van justitie tegen de strafrecht advocatuur. Als de rechters en officieren niet in het algemeen over de strafrecht advocatuur zouden denken als in deze procedure over Bram Moszkowicz, dan was Keller ook als journalist niet weggekomen met zijn beledigingen aan het adres van deze advocaat. Ik ben persoonlijk van mening dat de vriendschappelijke manier waarop M. zich in het openbaar met Bouterse en met Holleeder, de ontvoerder van Heineken, heeft laten zien, voor een advocaat niet door de beugel kan. Maar het is de tuchtrechter die daar had behoren in te grijpen. Het is de Orde van Advocaten die scherpere regels zou moeten stellen als de bestaande niet voldoende blijken. Dat advocaten als beroepsgroep in het openbaar leugenaars mogen worden genoemd door een rechter lijkt mij inderdaad een verdere stap op een verkeerde weg.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in strafrecht. Bookmark de permalink .

Een reactie op Had Nico Meijering gelijk?

  1. Daan zegt:

    Hier wat het Hof Amsterdam in de zaak Moszkowicz/Keldere geoordeeld heeft over de aanduiding ‘beroepsleugenaar’ (Hof Amsterdam 24 mei 2007, http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:GHAMS:2007:BA5599):

    “4.16. De door Kelder op de website Quotenet gebezigde kwalificatie “beroepsleugenaar” moet bezien worden in de context van die publicatie, waarin de dubbele positie van Moszkowicz als (gewezen) raadsman aan de orde is. Dat is, althans dat was toentertijd, onderwerp van een publiekelijk gevoerd debat. Partijen zijn verwikkeld in een polemiek waarin zij elkaar over en weer weinig vleiende bewoordingen hebben toegevoegd. Naar het oordeel van het hof gaat het hier dan ook niet om een feitelijke aantijging, maar veeleer om een negatief waardeoordeel over de advocaat Moszkowicz, zoals dat in het algemeen wel vaker wordt gehoord over strafrechtadvocaten wanneer deze de waarheidsvinding achterstellen bij het dienen van het belang van hun cliënt. Aldus beschouwd is de gewraakte uitlating niet als onrechtmatig aan te merken.”

    Over die zaak verder nog het volgende.

    M. deed in de media altijd alsof hij in hoger beroep zijn zaak tegen Kelder gewonnen had. Ten onrechte, zoals hij in de media altijd ten onrechte deed alsof hij uit zijn beroep is gezet alleen vanwege de bezwaren van de deken betreffende (i) opleidingspunten, (ii) boekhouding en (iii) het aannemen van te veel contant geld. De schrapping van het tableau is echter mede gebaseerd op de gegrondbevinding van zeer ernstige klachten van vijf ex-cliënten, die het Hof van Discipline tegelijkertijd heeft beoordeeld. Deze klachten waren vermoedelijk al voldoende voor de maatregel van schrapping. Bij ‘Pauw & Witteman’ en ook bij ‘Pauw 5 jaar later’ kwam M. altijd weg met het doodzwijgen van die vijf andere tuchtzaken. In het interview van Sven Kockelmann in diens programma ‘Oog in oog’ kwam de aap uit de mouw: deze interviewer vroeg M. waarom hij als voorwaarde had gesteld dat hij over die zaken geen vragen mocht stellen!!! Kockelmann liet ons op die manier toch maar mooi weten wat Pauw en Witteman stelselmatig verzwegen.

    M. had Kelder gedagvaard vanwege diens volgende uitlatingen:
    a) dat M. een beroepsleugenaar is;
    b) dat M. (door Holleeder) met zwart geld, afpersingsgeld, betaald wordt;
    c) dat M. zijn geheimhoudingsplicht jegens (wijlen) Endstra heeft geschonden;
    d) dat M. maffiamaatjes is met Holleeder; en
    e) dat M. nauwe banden met de onderwereld heeft, namelijk vriendschappelijke betrekkingen.

    Van alle door M. gewraakte uitlatingen, heeft het hof uitsluitend het gebruik van het woord ‘maffiamaatje’ onrechtmatig geoordeeld. De rechtbank had geen enkele van de uitlatingen van Kelder onrechtmatig geoordeeld (Rechtbank Amsterdam 15 mei 2007, http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBAMS:2007:AZ8671).

    M. had een verbod aan Kelder gevorderd om zich verder onrechtmatig over hem uit te laten. Het hof besliste over die vordering dat zij het te algemeen geformuleerd was om voor toewijzing in aanmerking te komen. Het wees de vordering af en veroordeelde M. in de proceskosten. Hoe zo gewonnen?

    De advocaat van M. in eerste aanleg was prof. mr. H. Loonstein. Deze hooggeleerde, die volgens zijn website ook “Moheel (circumcisieloog)” is, oftewel besnijdenissen uitvoert, was dus niet in staat om een eis te formuleren die wél voor toewijzing in aanmerking kwam! Pikant is dat M. in hoger beroep mr. O. Hammerstein inhuurde. Deze bekende advocaat heeft de niet-toewijsbaarheid van de eis blijkbaar niet onderkend en niet gezien dat deze geherformuleerd moest worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s