Beatrix en haar opvolger.

Beatrix maakte ik voor de eerste keer mee in de zestiger jaren, toen ze nog kroonprinses was. Ze studeerde in Leiden en we hadden een juridisch congres ergens in de duinen bij Wassenaar.
Ze sprak dat congres toe, waarschijnlijk goed voorbereid, want dat schijnt ze altijd te doen. Maar ze las het niet voor van een papiertje. Het was een overtuigend verhaal, waarvan ik me de inhoud niet zo herinner, maar wel het besef dat ik geen hoogleraar had die haar dat na deed. Ook dat ik er zelf niet aan moest denken om daar te staan voor zo’n kritisch gehoor, zonder papier om op terug te vallen. Petje af dus en dat gevoel heb ik altijd voor haar gehouden.
Haar moeder was ons aller moeder – min of meer – en dat is Beatrix nooit geworden. Wilde ze ook niet, geloof ik. Zij hield afstand tot het volk, in elk geval in het openbaar. Wel was ze mater dolorosa, op twee kruispunten in haar leven. Bij het overlijden van haar man, van wie ze kennelijk veel gehouden heeft en bij het dodelijk ongeluk van haar zoon Friso. Twee keer wekte ze spontaan het medeleven van alle Nederlanders en voor het overige was ze vooral sterk en onwrikbaar.
De kwaliteiten van de koningin hadden ook hun mindere punten. Van de premiers die ze heeft meegemaakt nam ze schijnbaar alleen Lubbers en De Jong helemaal serieus. De meeste ministers waren niet blij als ze bij haar op audiëntie moesten. Voor Kamerleden en journalisten leek het minder een corvee te zijn omdat ze tegenover hen minder ‘in functie’ was. Het moet haar zoon niet zijn meegevallen om die vrouw op te volgen.
Daarom was het zo belangrijk de laatste jaren hoe de nieuwe koning de draai ging maken van vrolijke prins naar serieus regerend vorst. Een rolmodel was er eigenlijk niet. De laatste koning vóór hem was geen succes, diens voorganger ook al niet en Willem I is wel erg lang geleden. Alexander moest het allemaal opnieuw uitvinden.
Zijn echtgenote bleek over de capaciteiten te beschikken die voor een Nederlandse koningin nodig zijn. Dat moet voor hem een grote steun zijn. Zijn opvolger wordt straks weer een vrouw. Het is lastig om over die dochter nu al een oordeel te hebben, maar prinses Amalia lijkt zo te zien heel goed in de traditie van de laatste drie koninginnen te zullen stappen. Beter natuurlijk dat het goed blijft gaan met de nieuwe koning, maar het is toch een geruststellende gedachte dat hij niet, als de Britse vorstin, tegen heug en meug zou moeten blijven zitten.
Als hij er geen zin meer in heeft kan hij een stap op zij doen voor Amalia. Maar het leuke is dat hij er in de loop van de jaren steeds meer zin in lijkt te krijgen. Dat is mooi, vind ik.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Nederland, zo maar wat. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s