Zuid Afrika.

In The Economist van 31 januari 2015 stond een artikel over de vrijlating van Zuid Afrikaanse gevangenen, zoals bijvoorbeeld Eugene de Kock. Het ging om mensen die veroordeeld waren tot zware gevangenisstraffen voor hun optreden tegen het ANC tijdens het Apartheidsregime.
Dat was een wat eigenaardig artikel, geschreven vanuit het perspectief dat het Apartheidsregime qualitate qua misdadig was en dat leden van het ANC geen misdrijven konden plegen. In feite was het natuurlijk andersom. Het ANC was een terroristische beweging en het regime van De Klerk was de wettige regering van Zuid Afrika. Dat het Apartheidsregime door de VN was veroordeeld speelt daarbij geen rol, dat maakte het onder het internationale recht niet minder legitiem. De meerderheid van de leden van de VN hebben regimes die veel verwerpelijker zijn dan de overheid van e.t. president De Klerk.
De reden waarom De Klerk c.s. de Apartheid hebben laten varen en met het ANC van Mandela tot een vergelijk zijn gekomen, was de overtuiging die bestond bij de meerderheid van westerse landen, dat apartheid in strijd was met de humanistisch uitgangspunten van de westerse cultuur. Aangezien het regime zich zelf als westers beschouwde schuilde daar een contradictie in, die opgelost diende te worden.
Objectief beschouwd was het apartheidsregime met afstand de beste overheid in heel zwart Afrika. Zo dachten niet alleen de blanke Afrikaanders erover maar ook de bevolking van de buurlanden, die niets liever wilden dan emigreren naar Zuid Afrika. Tot de ANC er met geweld en dreiging met geweld een einde aan maakte, had de zwarte bevolking van Zuid Afrika het beste onderwijs, de hoogste welvaart en de beste materiële vooruitzichten van alle landen bezuiden de Sahara.
Het ANC was een guerrilla beweging die door de regimes in de buurlanden en door de communisten gesteund werd, maar die eigenlijk maar over één persoon van integriteit en reputatie beschikte. Dat was Nelson Mandela. Zonder hem was het nooit tot vrede tussen het Apartheidsregime en de ANC gekomen en nog steeds kan men zich afvragen of de apartheid, zoals die onder de Klerk was geëvolueerd niet het mindere kwaad was.
Een regime waar de meerderheid van de zwarte bevolking praktisch geen invloed heeft is verre van ideaal, maar het corrupte en gewelddadige ANC is dat evenmin. De welvaart van de zwarte bevolking is sinds de machtsoverdracht abrupt achteruit gegaan, terwijl de leiders van de ANC hun zakken hebben gevuld. Voor zover ik weet is na de regimewisseling geen ANC lid meer vervolgd ook niet als hij veel ergere misdaden had begaan dan De Kock. Het machtsmisbruik van de ANC leiding wordt door de rechterlijke macht getolereerd en in de westerse pers min of meer doodgezwegen.
Dat men bij The Economist weinig gevoel heeft voor wat ethisch wel en niet verantwoord is blijkt niet alleen uit het verzwijgen van alle kwaad dat door het ANC is aangericht. Het blijkt ook uit het in een adem noemen van Eugene de Kock, die niet veel meer deed dan wat guerrilla bestrijders wereldwijd plegen te doen en Wouter Basson. Basson was een Zuid Afrikaanse arts die in strijd met zijn artseneed bacteriën probeerde te kweken die alleen schadelijk zouden zijn voor zwarte mensen en vaccines die zwarte vrouwen onvruchtbaar zouden moeten maken. Een nogal gruwelijk idee en duidelijk heel iets anders dan de bestrijding van guerrilla’s.

Advertisements

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in afrika, ethiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s