De stoelengooier.

Een vader en schoonzoon van wie het kind en de twee schoonouders waren doodgereden door een automobilist die zich volgens de tenlastelegging onverantwoordelijk had gedragen, barstte in woede uit toen een rechter in Roermond de man een taakstraf oplegde en hij gooide een stoel in de richting van de rechter.
Hoe had de rechter horen te vonnissen? Het lijkt me duidelijk van tweeën een: of zo’n automobilist vrijspreken of hem een straf opleggen die in overeenstemming zou zijn geweest met de gevolgen van zijn daad. Wat de rechter hier deed was inderdaad zout wrijven in de wonden van de nabestaanden.
Als de automobilist niet vervolgd had horen te worden was dat in eerste instantie geen besluit van de rechter geweest, maar van de officier. Maar de rechter had de man kunnen vrijspreken of ontslaan van rechtsvervolging als de officier ten onrechte vervolgd had. Dat had alleen gekund als hij niet bewijsbaar onvoorzichtig gereden had.
Als men van de gevolgen afziet omdat op het rijgedrag van de man niets aan te merken was geweest, dan is zelfs die taakstraf te zwaar. Voor iemand die een bekeuring heeft gekregen waarvan de rechter vindt dat die ten onrechte is gegeven is iedere straf te zwaar. Maar als de rechter meent dat hij de verdachte veroordelen kan voor het ten laste gelegde dan moet hij wel degelijk onvoorzichtig hebben gereden. In dat geval brengen de gevolgen van zijn gedrag ook mee dat er een zware straf wordt opgelegd. Kijkt U maar naar de artikelen 6 en 175 van de Wegenverkeerswet.
Artikel 6 WvW
Het is een ieder die aan het verkeer deelneemt verboden zich zodanig te gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval plaatsvindt waardoor een ander wordt gedood of waardoor een ander zwaar lichamelijk letsel wordt toegebracht of zodanig lichamelijk letsel dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden ontstaat.
Artikel 175
1. Overtreding van artikel 6 wordt gestraft met:
a. gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of geldboete van de vierde categorie, indien het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood;
2. Indien de schuld bestaat in roekeloosheid, wordt overtreding van artikel 6 gestraft met:
a. gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vijfde categorie, indien het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood;
Dat de vader en schoonzoon de taakstraf als een ontoelaatbare bruuskering heeft ondervonden, lijkt mij terecht, al had hij natuurlijk niet met een stoel mogen gooien. In een rechtsstaat moeten we ons neerleggen bij uitspraken van de rechter ook als die aantoonbaar onjuist zijn. Het enige wat we kunnen doen is in hoger beroep gaan. Maar dat kon in dit geval de stoelengooier niet, dat kon alleen de officier. Of die dat zou doen moest hij afwachten.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in strafrecht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s