Brussel moet veranderd van binnen uit.

Bij mijn stukje Vrede en Verdragen, dat over de EU ging, staan, in de vorm van commentaar, twee artikelen van een gepensioneerde Nederlandse ambtenaar die zich in zijn actieve periode met Europese zaken heeft bezig gehouden. Die twee artikelen van een insider bevestigen een opvatting die ik daar – en niet voor het eerst – verkondigde, dat de organisatie van de Eu niet deugt. Het Brusselse apparaat met zijn parlement en zijn commissie doet alsof het een federatie is, ongeveer zoals de Verenigde Staten, terwijl het in feite een samenwerkingsverband is van onafhankelijke staten die diplomatiek verkeer met elkaar onderhouden.
Elk land streeft daarin zijn eigen belangen na, in een proces van geven en nemen. De werkelijk belangrijke beslissingen worden daarom ook genomen in de raden van ministers en regeringsleiders, die de landen werkelijk vertegenwoordigen. Niet door de commissie of het parlement, twee instituten die, als ze al iets vertegenwoordigen, de spreekbuis zijn van de Brusselse ambtenarij.
Die ambtenarij, die overigens helemaal niet incompetent is, ontleent zijn legitimiteit aan een idee en niet aan de volkswil. Dat idee, dat vrede in Europa zou eisen dat de lidstaten hun onafhankelijkheid opgeven, spreekt de mensen in die lidstaten niet langer aan, als het ze al ooit aangesproken heeft.
Wat Brussel wil dat kan niet en al helemaal niet meer nu de EU 28 lidstaten telt met heel uiteenlopende belangen, met een heel verschillende historie en cultuur, waarin een groot aantal verschillende talen worden gesproken en waar de feed back van de burgers richting Brusselse ambtenaren vrijwel nihil is.
Wat de burgers willen is vrede en welvaart. Ze willen ook de Europese samenwerking op terreinen waar die voor iedereen nuttig of noodzakelijk is. Wat de lidstaten zouden horen te doen, is die terreinen identificeren en hun samenwerking bouwen rond separate en op de problemen gerichte organisaties.
Een van de terreinen van samenwerking is de NATO en op dat terrein is intensivering urgent. De lasten van de NATO worden onevenredig gedragen door de VS, terwijl de defensiebelangen vooral in Europa liggen, in de eerste plaats bij de landen die nog maar een paar decennia geleden onder het Russische juk vandaan zijn gekomen. Maar er zijn een reeks andere urgente problemen, die te weinig en verkeerde aandacht krijgen door de vorm waarin de samenwerking is georganiseerd. Wie wil weten hoe ik daar over denk verwijs ik naar het lemma Europa op mijn site
Het is goed dat iemand als Ruitenberg die, nu hij met pensioen is, vrijuit spreken kan, hier vanuit zijn ervaring commentaar op geeft. Ik vermoed dat de meeste mensen die met de EU te maken hebben te geconcentreerd bezig zijn met hun dagelijks werk om aandacht te geven aan de grote lijn. Toch is dat wat we dringend nodig hebben. Deskundigheid van binnen uit is nodig om aan te geven waar en hoe het verkeerd loopt met de Brusselse organisatie zoals we die nu hebben. Het verdrag van Lissabon is geen goed raamwerk. Daar is eigenlijk iedereen het ook wel over eens, maar het lijkt het beste wat op dit moment bereikbaar is.
Dat is een vorm van defaitisme die we ons niet kunnen permitteren. Er komen grote problemen aan en we hebben nog een paar jaar om ons daarop voor te bereiden. Het zou onvergeeflijk zijn als we van die adempauze geen gebruik maken.

Advertisements

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s