Quai d’Orsay en Whitehall.

Frankrijk en Engeland hebben een paar jaar geleden, na de laatste Gaza oorlog, Israël onderhouden over haar besluit om nieuwe nederzettingen te gaan bouwen op de Westoever. Vanuit de gedachte dat een tweestatenoplossing haalbaar zou zijn en gezien ook de grote meerderheid voor het besluit in de VN om Palestina een verhoogde status te geven als staat, is de reactie van de twee landen begrijpelijk, maar tegelijk natuurlijk ook oliedom.
Eigenlijk weet iedereen die zich in het probleem verdiept heeft, dus ook de deskundigen van de Quai d’Orsay en Whitehall, dat een oplossing er niet is.
Dat moge zo zijn, maar de nieuwe nederzettingen maken zo’n oplossing nog onwaarschijnlijker, denken ze op de ministeries van buitenlandse zaken, maar dat is schijn. Er is geen plaats voor twee vijandige samenlevingen in dezelfde piepkleine regio. Een Palestijnse staat op die plek is dus geen oplossing, het is een uitbreiding van het probleem. Palestina is bovendien een gebied dat zonder intensieve en vrijwillige samenwerking überhaupt niet leefbaar te houden is. Er is te weinig water om maar wat te noemen en er is in de buurt altijd wel een oorlog aan de gang.
Frankrijk en de andere Europese landen zouden er beter aan doen de joden dat kleine stukje land tussen Gaza en Libanon nu maar te gunnen en de gevluchte Arabieren, die trouwens voor het overgrote deel afstammen van mensen die helemaal nooit in Palestina hebben gewoond, te laten verhuizen naar een ander deel van Arabië. Gelukkig is het Arabische gebied groot genoeg en kan het tien miljoen Palestijnse Arabieren gemakkelijk huisvesten. Jeddah aan de Rode Zee zou bijvoorbeeld een geschikte plaats zijn. De financiën kunnen worden gevonden door de besparingen op de steunuitgaven in de vluchtelingenkampen en ook de oliedollars van de emir van Qatar en andere oliestaatjes zouden zo een goede bestemming kunnen krijgen. Het moet iedereen duidelijk zijn dat het laten voortbestaan van de vluchtelingenkampen werkelijk niemand helpt.
Zolang Amerika de joden blijft steunen kunnen Frankrijk en Engeland bovendien klagen wat ze willen, hun invloed in Israël is nul en hun invloed in de Arabische landen ook. Alleen als het probleem ooit opgelost wordt kan iedereen weer met elkaar samenwerken. Voorlopig dus even niet.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Midden Oosten, toekomst. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s