Een antwoord aan Robert Lopes Cardozo.

Robert Lopes Cardozo stuurde mij gisteren het volgende bericht:
Na veel verhelderende beschouwingen draaft u nu door. U wilt een wereldoorlog tegen moslims beginnen? Die oorlog willen moslims graag en moeten wij juist zien te voorkomen. Dat kan als we het verstandig aanpakken, ongeveer zoals onze regenten in de 17-de eeuw. Tot 1648 was buurland Duitsland dertig jaar in burgeroorlog, waarbij een derde van de Duitsers omkwam, terwijl wij hier een vredige samenleving hadden. Er waren toen een paar nuttige bestuursmaatregelen getroffen. Armenzorg was alleen voor de eigen armen, en werd internationaal geroemd. Immigranten die hun broek op konden houden waren welkom, en alle anderen niet. Als zij hun schulden niet meer konden betalen, bijvoorbeeld aan de herbergier die eten en een slaapplek gaven, werden verwezen naar bijvoorbeeld ronselaars voor bemanning van onze handelsvloot (3000 schepen), die handgeld gaven waarmee de schuld aan de herbergier kon worden voldaan. Veel Engelse en Duitse scheepvaarttermen komen uit onze taal.
De binnenlandse vrede werd bewaard door het verbieden van uiterlijk vertoon. Geen zichtbare katholieke kleren op straat of van buiten herkenbare kerken. Op dezelfde manier werd de altijd aanwezige spanning tussen rijk en arm onderdrukt door verbod op uiterlijk vertoon van rijken. Het bijzondere van de architectuur van de Amsterdamse binnenstad is dat alle huizen drie ramen breed zijn (dat zie je nergens anders op de wereld). Zowel langs de hoofdgrachten waar de rijke kooplieden woonden, als in de zijstraten met middenstand en in arbeiderswijk de Jordaan. Daar woonden wel een paar families in een huis. Goed, in de gouden bocht van de Herengracht mochten huizen vijf ramen breed zijn, maar nooit zeven en niet hoger dan elders in de stad. In de Jordaan zijn nog enkele oude huizen die hoger zijn dan op de Herengracht, bijvoorbeeld op de Lauriergracht. Dat mocht dan weer wel, en dat snap ik. Aan het eind van de middeleeuwen bouwden rijke kooplieden in Amsterdam torens aan hun huis, naar Italiaans voorbeeld, en die vielen wel eens om, maar dat was niet de reden voor de maximum bouwhoogte. Toen even na 1600 Portugese vluchtelingen in Amsterdam kwamen wonen dachten zij een goede indruk te maken door uitbundig gouden sieraden te dragen. Van onze regenten kregen zij te horen dat de bedoeling misschien goed was – “wij zijn jullie niet tot last” – maar dat dat toch niet gewaardeerd werd. Dus droegen zij geen goud meer op straat.
Begrijpt u dat we niet in oorlog met de islam moeten komen, maar met enkele bestuursmaatregelen de problemen moeten oplossen? Dat zijn dan
1) geen verdere immigratie meer uit moslimlanden; alle asielzoekers en illegalen worden fatsoenlijk met bed-bad-brood opvangen op gehuurde Griekse eilanden zonder mogelijkheid tot voortplanting (prikpil bijvoorbeeld).
2) Geen discussie met moslimlanden en zeker geen deals; alleen afspraken met asielzoekers en illegalen.
3) Zichtbare moskeeën en het dragen van godsdienstige kledij worden hier verboden, maar de Koran en privé schuilmoskeeën mogen.
4) Misdadige immigranten, ook van de derde generatie, worden tot ongewenst vreemdeling verklaard, en als zij minderjarig zijn hun ouders en minderjarige broers en zuster ook. Zij verhuizen gedwongen naar Griekse eilanden en Nederland helpt bij terugkeer naar het land van oorsprong of een buurland daarvan naar keuze.
5) Uitkeringen worden als ruimhartige som ineens in het land van oorsprong uitgekeerd.
6) Remigratie wordt aangemoedigd door een ruimhartige vertrekpremie, waarin opgebouwde AOW-rechten zijn verrekend. 7) Thuislanden die hun vertrokken burgers niet willen terugnemen als die terug willen, worden gestraft met het opzeggen van onderlinge betrekkingen (handelaren zijn vindingrijk genoeg om daarna via derden hun handel voort te zetten).
8) Turkije uit de NAVO.
9) Geen Nederlandse militaire aanwezigheid meer in de Derde Wereld.
10) Ontwikkelingshulp wordt geprivatiseerd, behalve hulp bij geboortebeperking als om die hulp gevraagd wordt.
11) Enz.

De bedoeling is de moslimwereld te isoleren, en conflicten te vermijden. 9/11 was bedoeld om ons te provoceren, om strijd uit te lokken. Daar heeft Busch verkeerd op gereageerd. Moslims hebben strijd nodig, wij niet. Strijd kan ook onderling gevoerd worden, daar hebben zij ons niet voor nodig. In een ingezonden brief in het Parool frame-de ik mijn plannen als Ghandi-mild plan. Politieke strijd kan je winnen met een heldere boodschap. Het Westen moet nu verkondigen dat de belangrijkste politieke gebeurtenis van de 20-ste eeuw niet de Europese Burgeroorlog (WO1+2) was maar de dekolonisatie. Wij zijn nu vóór de dekolonisatie. Voortschrijdend inzicht. Daarom willen wij een eind maken aan het koloniseren van Europa door mensen uit de moslimwereld en uit Afrika. Soekarno werd door ons gehaat omdat alle Nederlanders uit Indonesië weg moesten. Dat waarderen wij nu positiever. Het milde van mijn dekolonisatieplan is dat aangepaste immigranten mogen blijven, en privé moslim mogen zijn.
De migratie van Surinamers en Antillianen naar Nederland zie ik ook als kolonisme (definitie: volksplanting overzee om er economisch beter van te worden met behoud van eigen cultuur). Surinamers en Antillianen die Nederlander willen zijn zijn van harte welkom, maar een klein clubje dat hier kinderfeesten verstoort krijgt in mijn plan een straatverbod voor het deel Nederland van ons Koninkrijk, evenals misdadige types. Uitkeringsgerechtigden onder hen blijven welkom. Een regenteske maatregel die bedoeld is om racisme tegen te gaan, dat willen wij hier niet. Onze Surinaamse en Antilliaanse landgenoten zouden dat moeten toejuichen, zij zijn daarna gewaardeerde medeburgers van Nederland.

Ik antwoord hem nu als volgt:

Ik hoor tot mijn genoegen dat er nog mensen zijn die menen dat een wereldoorlog tegen moslims te vermijden valt. Dat de moslims die oorlog graag zouden willen, betwijfel ik overigens. Ik denk eerder dat ze er op rekenen dat de onenigheid hierover in Europa en Amerika w de westerse cultuur een forse knauw zal geven maar dat er van een gerichte oorlog tegen de moslim landen niets gaat komen. Militair gesproken is er geen sprake van dat de Dar al Islam het tegen de NATO minus Turkije op zou kunnen nemen. Het is natuurlijk ook juist die bestaande overmacht die ervoor zorgt dat een oorlog steeds zal worden uitgesteld, terwijl de toename van de moslimbevolking in de beschaafde landen door zal gaan.
Wat de dertigjarige oorlog betreft is het geloof ik niet helemaal juist om Duitsland als een geheel te beschouwen. Behalve de Nederlanden bleven ook andere delen van het Heilige Roomse rijk der Duitse Natie gespaard. De Palts, Mecklenburg, Pommeren, delen van Württemberg en Thüringen waren de zwaar getroffen gebieden en in Magdeburg overleefde er helemaal niemand. Maar Hamburg verdubbelde in inwonertal in die periode en heeft van de oorlog geen negatieve gevolgen ondervonden.
Dan wat de behandeling van immigranten betreft. Nederland was in die tijd op geen stukken na zo rijk als tegenwoordig en had zich de ontvangst van zoveel parasiterende buitenlanders als tegenwoordig helemaal niet kunnen permitteren. Steden waren in die dagen nog oorden waar je mensen buiten de muren kon deponeren. Zoals U terecht opmerkt kwamen veel van die armlastigen op de schepen terecht, wat ze niet alleen van bed en brood voorzag maar er ook voor zorgde dat ze, voorlopig in elk geval, weer het land uit waren.
Dat uiterlijk vertoon van overheidswege verboden was, wist ik niet. Wel dat er bouwvoorschriften waren waar we nu nog het evenwichtige uiterlijk van de Amsterdamse grachtengordel te danken hebben.
Met U negen punten ben ik het in grote lijnen wel eens, al denk ik, dat als U zich er wat meer in verdiept, zult merken dat de uitvoering van Uw plannen op een wereld van problemen zal stuiten.
Nederland kan bijvoorbeeld niet op eigen houtje de immigratie uit moslimlanden stoppen. Daar is Europese samenwerking voor nodig en een ingrijpende verandering van wetten en verdragen. Met name Uw prikpil gaat U er niet door krijgen. De Griekse eilanden zijn niet zo’n goed idee. Daar wonen al mensen en Europa moet zich bovendien niet afhankelijk maken van Griekenland bij zo’n belangrijk issue als de immigratiestop. Onbewoond gebied aan de kust van de Sahara is een veel beter idee. Met Uw verbanning van de islam uit het straatbeeld ben ik het weer wel eens, maar wat U daarbij overslaat is het verdwijnen van de moslimwijken. Het lijkt me juist dat je alleen strafrechtelijk veroordeelden kunt verbannen. Maar je kunt plaats van opvang (Sahara) en verbanningsoord wel samen laten vallen. De mensen die daar terecht komen moeten we voorzien van bed en brood, dat spreekt, maar vooral ook van werk zodat ze op den duur in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien. Die gedachte, dat we thuislanden kunnen dwingen de afstammelingen van hun emigranten tot in de derde generatie weer op te nemen, moet U laten varen. Dat is allemaal moeite voor niets. De nieuwe volksplanting in de Sahara is een veel beter idee. Nederlandse en Europese militaire aanwezigheid in de derde wereld zou ik willen beperken tot de noodzakelijke bescherming van de eigen vitale belangen. Het beschermen bijvoorbeeld van de volksplantingen als hierboven bedoeld.
De dekolonisatie was een grote vergissing. Wat we hadden horen te doen was de vestiging van een meritocratie zonder kleurbarrière in de koloniale gebieden. We hadden daar de macht aan een goed opgeleid plaatselijke elite pas moeten overdragen als die na een periode van een halve tot een hele eeuw voldoende bestuurlijke ervaring had gehad. Zoals U waarschijnlijk wel weet, kostten de koloniën in de laatste halve eeuw voor de dekolonisatie meer dan ze opbrachten en is dat de werkelijke reden waarom die zo snel en geruisloos heeft kunnen verlopen. Maar de gewone mensen in die landen hebben we daar geen plezier mee gedaan.
Tenslotte, het is een vergissing om te denken dat er voor ruzie twee partijen nodig zijn. Een is voldoende en de tweede, derde en volgende komen er dan vanzelf wel.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geloof, geschiedenis, maatschappelijk. Bookmark de permalink .

14 reacties op Een antwoord aan Robert Lopes Cardozo.

  1. Isaac zegt:

    Voorstellen zijn interessant en Turkije uit de NAVO zullen we na aanstaande zondag wel meer gaan horen: geen haar op mijn hoofd denkt eraan mijn zonen te sturen om een dictatuur te verdedigen, dus eigenlijk staat de belangrijkste NAVO afspraak dan al onder druk.
    Van de voorstellen is er 1 onverstandig: een remigratiebonus heeft een aanzuigende werking. Daar hebben we al ervaring mee, dus niet doen.

  2. Robert Lopes Cardozo zegt:

    Dank voor de kritiek. Graag ben ik deze keer wat duidelijker. In mijn plan keert ongeveer de helft van de in Nederland wonende Marokkanen terug naar het moederland, en zij mogen ieder voor zich beslissen hier te blijven of weg te gaan. Blijven mag door geen misdaden te plegen (en geen criminele kinderen van beneden de achttien te hebben) en door niet afhankelijk te zijn van uitkeringen. Weggaan is aantrekkelijk bij het hebben van een uitkering, waarvan de betaling hier stopt terwijl een groot bedrag ineens wacht bij terugkeer. Of als zij er aan hechten als moslim over straat te gaan in traditionele klederdracht. Het meedoen aan toekomstige optochten die duidelijk onder het banier van de hier verboden moslimideologie worden gehouden, met moslim vlagvertoon en leuzen, wordt verboden en de deelnemers daaraan zijn dus crimineel. Dit wordt van te voren overal bekend gemaakt, geen misverstanden over de gevolgen van eventueel volksoproer van moslims.
    Wij maken geen afspraken met de regering van Marokko. Gelovigen en voormalig uitkeringsgerechtigden zullen waarschijnlijk zonder probleem naar Marokko mogen reizen, maar voor gedwongen uitgezette Marokkanen ligt het anders. Zij worden eerst geinterneerd op een eiland, waar zij mogen beslissen naar Marokko of een ander islamitisch land te willen verhuizen. Nederland helpt daarbij zonder met de regering van Marokko of andere moslimlanden samen te werken. Wij maken alleen afspraken met elke remigrant afzonderlijk. Geïnterneerden mogen, als zij dat willen, oud worden in de kampen, waar zij verzekerd zijn van bed-bad-brood, moskee, bibliotheek, internet, medische verzorging, voetbalveld, enz, maar zonder het recht op voortplanting. Het is een duur plan, zoals alle sociaaldemocratische plannen, maar toch goedkoper dan de huidige praktijk, die leidt tot afbraak van onze verzorgingsstaat en burgeroorlog.
    De prikpil lijkt mij het minste probleem. In de nieuwe Westerse ideologie is overbevolking het grootste (milieu)probleem van de toekomst. Eénkindpolitiek is geboden in Afrika en in de moslimwereld. Dat gebeurt pas als zij hun bevolkingsoverschot niet meer naar de rest van de wereld kunnen exporteren. Daarom is nulkindpolitiek in de interneringskampen moreel verdedigbaar. Niemand zit daar overigens gevangen, iedereen mag terug met (illegale) hulp van Nederland. Mannen en vrouwen worden gescheiden opgevangen, maar na vrijwillig de prikpil te willen kunnen zij samen opgevangen worden. Er blijft een apart manneneiland voor lieden die zich niet weten te gedragen op de gemengde eilanden. Het zelfbestuur daar zegt de Nederlandse bestuurders wie dat zijn. Er hoeft daar niets geproduceerd te worden voor de wereldmarkt, dat is onmogelijk. Die mensen kunnen niet “op den duur” in hun eigen levensonderhoud voorzien. Zij houden zich bezig met elkaar. Syrische artsen hebben er onbetaald praktijk, maar krijgen de medicijnen en hulpmiddelen gratis verstrekt. Iedereen die les kan geven doet dat, om anderen voor te bereiden op terugkeer. Syrië moet na de oorlog weer herbouwd worden. Enz.
    De Westelijke Sahara is m.i. ongeschikt om daar miljoenen gedekoloniseerde Europese migranten op te vangen. Het klimaat staat dat niet toe, en als het ons lukt de opvang menswaardig te houden komt er deze eeuw, waarin de bevolking van Afrika nog eens verviervoudigt, een stormloop op deze ‘veilige havens’. Dat wordt onbeheersbaar. Europa (Amerika) is niet meer verantwoordelijk voor de orde in de wereld. Bovendien zal de koning van Marokko niet toestaan (of een te hoge prijs vragen) om daar 50.000 in Nederland ongewenste Marokkanen te interneren. Dat staat zijn eergevoel niet toe.

    U schrijft dat Nederland niet op eigen houtje de immigratie uit moslimlanden kan stoppen. “Daar is Europese samenwerking voor nodig en een ingrijpende verandering van wetten en verdragen”. Ik meen dat het duidelijk is dat het ‘Europa’ niet lukt de migratie te stoppen. Behalve Hongarije wachten alle landen op elkaar. De pijn van de migratie is het grootst in de verzorgingsstaten van Noord-West Europa. Daar moet het initiatief van een oplossing bedacht worden. Duitsland valt af vanwege het nog steeds niet verwerkte oorlogsverleden. Zweden, zonder oorlogsverleden, kan geen afstand doen van haar lange sociaaldemocratische, succesvolle inspanning om de samenleving maakbaar te maken. Zij krijgen de kous op de kop, maar niet als eerste omdat Zweden een hechte, goedgeorganiseerde samenleving is. Denemarken is wakker, maar te klein om Europees een initiatief te nemen. België schuift door onderlinge verdeeldheid tussen Vlamingen en Walen elke verantwoordelijkheid door naar Europa. Engeland is exit, zeer tot mijn verdriet. Blijft over Nederland.
    Wij hebben nu een historische taak, het redden van de Europese samenwerking. Door op eigen initiatief een sociaaldemocratisch verdedigbaar plan (want Noord-West Europa is sociaaldemocratisch) te bedenken en daar een begin mee te maken. Buiten Europa om huurt Nederland Griekse eilanden (of een deel daarvan), om het goede voorbeeld te geven. Het vergt wat internationaal financieel overleg om een huurprijs af te spreken en nog niet te betalen, hangende de kwijtschelding van het grootste deel van de Griekse staatschuld. U vindt dat een slecht idee omdat wij ons niet afhankelijk moeten maken van Griekenland. Ik denk dat Griekenland (dat Turkije als levensgevaarlijke buur als erfvijand heeft) juist afhankelijk is van ons. Ook zouden daar al mensen wonen. Dat is de minst serieus te nemen tegenwerping. In de Westelijke Sahara wonen ook mensen. Griekenland mag zeggen op welke eilanden, of deel van eilanden, weinig mensen wonen. Griekenland kan ruimhartige verhuizing van eilandbewoners naar elders in Griekenland (of op hetzelfde eiland) niet betalen, dat moeten wij doen. Op Kos bijvoorbeeld zouden wij het middenstuk kunnen huren, met een grote hekken ter afscheiding. Daar heeft het toerisme geen last van. Integendeel, lastige bootvluchtelingen mogen naar ons worden doorgeschoven (en die komen niet meer als duidelijk is waar zij definitief worden opgevangen, zonder toekomst in Europa). Mijn plan verlost ook Griekenland van het migratieprobleem. Het is erg duur in eerste instantie, maar als Europa ziet dat dekolonisatie in Nederland een succes is (ik begrijp niets van uw zorg over ‘moslimwijken’. In al die leegkomende huizen in Amsterdam West gaan toch gewoon autochtone woningzoeken wonen? In een wijk waar alle zichtbare moskeeën zijn afgebroken) zal dat overal instemming krijgen. Sluitstuk wordt dan Europees migratiebeleid in deze geest.
    Graag beantwoord ik uw volgende kritiek. U bent de eerste die serieus op mijn plannenmakerij in gaat. Ik heb een paar honderd brieven naar journalisten en politici geschreven, en die wilden hun vingers niet aan het onderwerp branden.

  3. Robert Lopes Cardozo zegt:

    Issac, de remigratiebonus geldt niet voor illegalen.

  4. akasdorp zegt:

    @ Lopes Cardozo: Dat U niets begrijpt van mijn zorgen over moslimwijken komt waarschijnlijk omdat U de stukken die daarop betrekking hebben niet leest. Moslims die als individuen onderdeel uit maken van de Nederlandse samenleving zijn heel iets anders dan moslim volksplantingen, die hun eigen cultuur behouden en parasiteren op die samenleving.

    • Robert Lopes Cardozo zegt:

      @ Kasdorp: Al uw stukken van de laatste twee maanden heb ik gelezen en ik deel uw zorgen over de huidige ontwikkelingen in moslimwijken. De door mij voorgestelde bestuursmaatregelen zijn juist bedoeld om de problemen daar grotendeels op te lossen. Ik verwacht dat de helft van bijvoorbeeld de Marokkannen blijft, en omdat geïntegreerde Marokkanen (opleiding, baan) vaak uit die wijken vertrokken zijn wonen er vooral de uitkeringsgerechtigden, beroepsgelovigen en criminelen.
      Parasiteren is hier geen bruikbaar woord. Mensen zijn sociale wezens en iedereen parasiteert op elkaar. Kinderen zijn de parasieten van hun ouders; artsen en advocaten parasiteren op het ongeluk van hun cliënten (klanten). Een weeffout in de sociaaldemocratie is het openstellen van de verzorgingsstaat voor grote groepen behoeftigen uit de Derde Wereld. Zonder verzorgingsstaat is de normale gang van zaken bij emigratie als volgt. Men vertrekt naar een ver land naar een familielid, vriend, enz., waar enkele nachten gastvrijheid wordt genoten, met de bedoeling zo snel mogelijk werk te vinden. Die gastvrijheid is eindig. Weinig bekend is dat een groot deel van de Europese migranten naar Amerika in de 19-de eeuw weer terugkeerde naar Europa omdat het niet gelukt was behoorlijk werk te vinden.
      In de geest van Drees (DS ’70) wil ik de uitkeringen aan allochtonen hier stoppen, waarna het hun vrij staat bij familie of vrienden in te trekken. Die laatsten zullen er op aandringen van de ruimhartige vertrekpremie gebruik te maken.
      Ik had van een jurist andere kritiek verwacht. Bijvoorbeeld op mijn plan het moslimgeloof als vijandige ideologie te verbieden (in de praktijk het etaleren daarvan), en zichtbare moskeeën af te breken. De toegevoegde waarde van juristen aan onze samenleving is kennis van de bestaande wetgeving, en die kennis wordt waardeloos als we nieuwe wetten aannemen en oude afschaffen. Als er een paar nieuwe medicijnen worden uitgevonden waardoor bijna iedereen gezond blijft moeten de meeste dokters nieuw werk zoeken omdat hun kennis waardeloos is geworden. In veel van uw stukken kruist u de degens met vakgenoten. Mijn belangstelling is sociologisch (hoewel ik die studie niet heb afgemaakt).
      Wat de afbraak van moskeeën betreft: na 1853 mochten de katholieken gaan bouwen, daar ging toen uitputtend veel spaargeld naar toe. Door die zichtbare machtsontwikkeling kregen wij toen een soort Ajax-Feyenoord tegenstelling in de samenleving. U weet dat paters bij katholieke families langsgingen om er op aan te dringen meer kinderen te krijgen, want het was de bedoeling tenslotte hier de macht over te nemen. Dat zette kwaad bloed, en in mijn (halve) familie gaven wij elkaar bij visite Droste chocoladeflikjes, want die kwamen uit een protestantse fabriek. De katholieken moesten gestopt worden, maar hoe?
      Juristerij vind ik niet zo interessant. Ik bewonder onze bestuurders uit de 17-de eeuw die in een land dat net zo half protestants/half katholiek was als Duitsland, de vrede wist te bewaren. Katholieke vluchtelingen, zoals Vondel, kwamen naar Nederland omdat het hier zonder machtsuitstralende katholieke gebouwen of in kleding op te vallen goed toeven was voor katholieken.
      Het verplicht bidden in een moskee, samen met zijn allen diep buigen in dezelfde richting, was door veldheer Mohammed bedoeld om sociale controle uit te kunnen oefenen. Evenals zijn kledingvoorschriften. Dwarse ongehoorzamen vielen dan meteen op, met wie vervolgens kon worden afgerekend. Die dwingende sociale controle staat mij tegen, omdat het de eigen club afzondert van medeburgers. Daarom is het een verstandige bestuursmaatregel hoofddoekjes in het openbaar te verbieden.

      • akasdorp zegt:

        Parasiteren is een heel bruikbaar woord voor mensen die van de faciliteiten van een samenleving gebruik maken, zonder zelf een bijdrage te leveren, maar die integendeel het functioneren ervan bemoeilijken. Dat geldt dus niet voor artsen, ouders en advocaten.
        Van een grootscheepse remigratie uit Amerika in de negentiende is mij inderdaad niets bekend en ik heb er op het internet ook niets over kunnen vinden. Verder kan nik U verzekeren dat juristerij wel interessant is, maar je moet er wel voor geleerd hebben.

  5. Robert Lopes Cardozo zegt:

    In mijn archief kan ik een bijvoegsel van De Volkskrant van 31 december 1999 niet vinden. Daarin staat dat enkele tientallen miljoenen emigranten naar de USA weer naar Europa zijn teruggekeerd. “Vierhonderd jaar kranten online” van de Kon. Bib. gaat maar tot 1995.
    Natuurlijk hebben wij artsen en juristen hard nodig en hebben zij een interessant vak. Ik bedoelde dat juridische kennis van bestaande wetgeving en verdragen niet méér helpt bij het bedenken van oplossingen van de migratieproblemen dan andere kennis en ervaring. Ik ben het met u eens dat de sociologie tot nu toe gefaald heeft. Rechten en theologie worden beide op de universiteit gedoceerd. Als een aanstaande dominee op de dag van zijn afstuderen tot de ontdekking komt dat God niet bestaat is zijn kennis even nutteloos als die van een Nederlandse jurist die naar de USA verhuist. Hoewel de vorming mooi meegenomen is.
    Ik bespreek graag praktische plannen, bestuursmaatregelen die de migratie uit de Derde Wereld en Oost-Europa keren.

  6. Robert Lopes Cardozo zegt:

    Ik heb een beetje spijt van mijn sneer naar ‘juristerij’. Soms zijn twee heel verschillende personen in de publiciteit in mijn luie geest één persoon, dan sla ik hun uitspraken opgeteld in mij hoofd op. Francisco van Jole en Teun van der Keuken waren lang voor mij misschien niet dezelfde persoon, maar ik stopte hen in hetzelfde vakje. Pas onlangs, na het lezen van een interview met van der Keuken, begreep ik dat van der Keuken een verstandige jongen is en van Jole een rancuneus warhoofd, wat ik al wist.
    U liet ik een beetje samenvallen met andere juristen, zoals Thierry Baudet. Ik vind het prima dat hij twee zetels heeft en gun hem er 15 bij de volgende verkiezingen (ik bewonder Cliteur). Er is nu wat te kiezen op anti-immigratiegebied. Maar zijn boek ‘Aanval op de natiestaat’ heb ik na 200 bladzijden geërgerd dichtgeslagen. Dat eindeloze juridische commentaar op verdragteksten, enz. interesseert mij niets. Hij had moeten schrijven hoe het volgens hem wel moet, en ‘uit Europa’ kan Nederland zich m.i. niet permitteren. Wij moeten de problemen binnen Europa oplossen, en als mijn Griekenland-plan een succes wordt, zal dat meteen overgenomen worden door gevestigde partijen in buurlanden, al was het maar om ‘populisme’ de wind uit de zeilen te nemen. Mijn plan is namelijk sociaaldemocratisch onderbouwd. Ook zijn nadruk op referenda vind ik dom. Ons land wordt onbestuurbaar als een coalitie gedwongen wordt de uitslag van een referendum uit te voeren waar zij eigenlijk tegen is. Zoals nu in Engeland moet. Mij gaat het om goed bestuur, en in ons systeem passen geen referenda. Baudet kreeg mijn stem dus niet.
    Eerder, in mijn reactie op Veren of Lood op uw artikel ‘Vrijheid van gedachten’ van 14 maart, schreef ik als eerste zin: “Toon Kasdorp heeft mijn wantrouwen tegen juristen verzacht.” Dat was ik even vergeten. Uw heldere stijl doet mij denken aan die van Karel van het Reve. Dus ik blijf u elke dag lezen, voor mijn plezier.

  7. Robert Lopes Cardozo zegt:

    Nog een belangrijke aanvulling. Mijn plan om op Griekse eilanden onze asielzoekers en illegalen (duur) op te vangen heeft een enorm voordeel. Duitsland stelt het moment steeds uit de euro te hervormen en tegelijkertijd het grootste deel van de Griekse staatsschuld (en die van Portugal, italië…) kwijt te schelden. Nu bij de kiezers in Noord-West Europa de immigratie het belangrijkste pijnpunt is, kan mijn Griekenland-plan de oplossing zijn. Een politieke meesterzet die de Europese samenwerking op het nippertje redt.
    (Maar nadat nu in Brussel buiten mijn toestemming om besloten is dat tientallen miljoenen inwoners uit de Oekraïne binnenkort zonder visum naar Europa mogen reizen ben ik vrij wanhopig over ons bestuur, waarin volgens mij te veel juristen zitten die het overzicht kwijt zijn over de honderdduizenden bladzijden verdragsteksten en eerder gemaakte ‘afspraken’.)

  8. Robert Lopes Cardozo zegt:

    prima om mijn op een na laatste bijdrage weg te modereren.

  9. Robert Lopes Cardozo zegt:

    En uit mij laatste reactie mag “(en die van Portugal, Italië…)” geschrapt worden.

  10. Robert Lopes Cardozo zegt:

    Nog een grappige observatie: zoals u (net als Jan Blokker indertijd) graag sociale wetenschappers onderuit haalt, maak ik mij met vrienden vrolijk over juristen. Soms zie ik in het nieuws dat er in Italië over een oude moordzaak weer een zitting is gehouden. Er komt dan een karretje met dossiers in beeld. Na het overlijden van een vorige rechter moest de zaak een jaar worden uitgesteld omdat een nieuwe rechter eerst de papieren uit dat karretje moest doorlezen. De verdachte zat al vele jaren in de gevangenis. Verschrikkelijk, die domme onbekwaamheid om een overzichtelijke taak verstandig en snel tot een goed eind te brengen. De organisatie van de Europese samenwerking is veel moeilijker dan een oordeel vellen over een moord. Daarom vindt ik het zo erg dat politici vooral juristen in dienst hebben. Vlot in taal, zeker, maar op het gebied waar zij veel van afweten, de rechtsspraak waarvoor zij zijn opgeleid, blijken zij niet tot enige vorm van verstandige organisatie in staat. Volgens Weber heeft elke amtelijke organisatie de neiging oneindig te willen uitgroeien. Het kan altijd beter (na kritiek), en daar moet dan een commissie voor worden ingesteld die tot de slotsom komt dat er meer regels met bijbehorende amtenaren moeten komen. Het erge is dat er geen tegenmacht is tegen juristen omdat zij buiten de openbaarheid werken. Soms krijgen wij een inkijkje. Rond 2006 mochten wij stemmen over de Europese Grondwet, honderden bladzijden op internet met doorwrocht proza over details die niemand kon doorgronden. Ik stemde tegen. In Amerika hebben juristen de macht overgenomen, in dienst van de rijken. In Eindhoven, waar ik vandaan kom, gingen de jongens met de beste cijfers iets exacts studeren, in Amerika worden de beste leerlingen jurist. De nieuwe dingen op computergebied worden daar ontwikkeld door geïmporteerde immigaranten uit bijvoorbeeld Pakistan. Maar dat duurt niet lang. Binnenkort komen niet alleen de producten maar ook de uitvindingen uit China. Toen er in Nederland een aantal jaar geleden maar ongeveer 100 nieuwe studenten wiskunde gingen studeren op onze universiteiten, studeerden er in China 100.000 wiskundigen af. Europa en Amerika worden in de toekomst gewaardeerd als wij ons bescheiden opstellen, Europa als vakantieland dat behouden moet blijven vanwege de rijke cultuur (volgens een Indiase vriend in 1992; schaakgrootmeester die vaak kwam eten en wel eens bij mij gelogeerd heeft), een soort Zwitserland. Daar heb ik geen bezwaar tegen. Ik maak mij zorgen over Trump en onze verplichtingen aan Amerika. Binnenkort woont maar vijf procent van de wereldbevolking in Europa.

  11. Robert Lopes Cardozo zegt:

    Al uw stukken van de afgelopen maand heb ik gelezen. Omdat ik denk dat een discussie tussen mensen die het bijna met elkaar eens zijn het meest vruchtbaar is, reageer ik er weer op. Niet te vaak, want het is uw blog waarop ik niet te opdringerig wil zijn. Onder mijn tien-puntenplan. U schrijft dat het beleid in Nederland voornamelijk door ambtenaren wordt bedacht, en niet door de elkaar opvolgende minsters of de Tweede Kamer. Ambtenaren zullen uw blog in de gaten houden – u spreekt hun taal – maar omdat u zo veel schrijft kijken zij denk ik vooral naar de rubriek “recente reacties”. Ik hoop dat u of iemand anders mijn plan (waar u het grotendeels mee eens zegt te zijn) van verdere opbouwende kritiek voorziet. Vandaag kom ik met punt 11, en over een maand met punt 12. Als dat mag.

    11) Kinderbesnijdens wordt strafbaar in Nederland.

    Dat gaat dus ook over joden. In uw stukken stelt u zich, als zoon van een omgebrachte verzetsstrijder die de oorlog nog heeft meegemaakt, op als advocaat van de staat Israël. Met goede argumenten, zeker, maar u bent als scherpzinnig jurist ongetwijfeld in staat het omgekeerde ook overtuigend onder woorden te brengen. Ik ga uit van het belang van Nederland. Het is in het belang van Nederland dat Israël blijft bestaan, want als dat niet lukt (en de kans dat het deze eeuw misloopt met Israël is vrij groot) moet de westerse wereld ruim vier miljoen getraumatiseerde joden opvangen, waarvan veel geen voorouders uit Europa hebben. Nederland een paar honderd duizend, en dat is niet goed voor Nederland. In de chaos van het moment kunnen wij niet kiezen wie wij dan binnenlaten. Nederland kennende zullen wij dan, net als bijvoorbeeld Zweden, uit morele weerzin tegen andere landen die niet willen meewerken, ons vooral ontfermen over de verschoppelingen, mensen zonder toekomst hier. Een verstandige beleidsambtenaar is dit voor door nu al een conflict met orthodoxe joden uit te lokken. Kinderbesnijdenis is plechtige gebeurtenis waarmee de jonggeborene met een soort brandmerk tot lid van de eigen kudde wordt gestempeld (veehoudersmoraal; in het oude Midden-Oosten hebben agressieve veehouders het tenslotte van vreedzame landbouwers gewonnen), en dat vrolijke feestje moet in Nederland dus voortaan uitgesteld worden tot de 18-de verjaardag, meer niet. Op de internationale tv zullen Amerikaanse rabbijnen deze bestuursmaatregel ongetwijfeld antisemitisch noemen, en in verband brengen met Hitler-Duitsland. Dat is juist de bedoeling. Na dit schijnconflict (want het gaat nergens over; alleen over theologie, academisch net zo onbelangrijk als de huidige sociologie) zal het iedereen is Israël duidelijk zijn dat seculiere joden in Nederland welkom zijn en de rest niet. Dan hebben wij bij de verdeling van joodse vluchtelingen een sterk punt, namelijk een harde voorselectie door de immigranten zelf. Regeren is vooruitzien.

    Naar mijn mening volgt beleid na de juiste analyse van de problemen (daar zijn wij het over eens, overbevolking) en het verzinnen van beleid dat bij onze (sociaaldemocratische) moraal past. Pas daarna mogen juristen aan het werk. Juristen kunnen alles passend maken in wetgeving, zij zijn wendbaar van geest. Na de oorlog mocht de Hoge Raad, die aangebleven was en de nieuwe Duitse wetgeving van commentaar voorzag tot tevredenheid van de bezetter en dus de bezetter een schijn van legitimiteit gaf, gewoon aanblijven. Voor de woordkunst van juristen met al hun latijn koop ik niet zo veel. Zij zijn opgeleid misdadigers gloedvol te verdedigen.

    Mijn mening over Israël is gevormd door gesprekken met mijn grootmoeder. Zij was calvinistisch eerlijk over zichzelf. Mij wilde zij meegeven wat zij allemaal verkeerd had gedaan tijdens haar leven. Bijvoorbeeld het dragen van de speld met een gebroken geweertje op haar mantel voor de oorlog, als socialiste. Na de oorlog was zij erg voor de NAVO, en zij was het er mee eens dat de SDAP in 1945 werd opgeheven. Pas in februari 1937 schrapte de SDAP “volledige ontwapening” uit haar partijprogramma. Oma vertelde dat de meeste verstandige joden voor de oorlog tegen het Zionisme waren. “Bloed en bodem-ideologie!”, noemde zij dat met een vertrokken grimas. Bovendien was de tijd van Europees kolonialisme in Derde Wereld-landen voorbij. In Palestina woonden al mensen, en het morele gemak waarmee Amerikanen in het Wilde Westen alle bizons en indianen meenden te mogen uitroeien stond haar tegen. Zij had sympathie voor dekolonisatie, en Israël kwam een paar eeuwen te laat in de tijdgeest. Toch was zij op haar oude dag niet consequent. Na de zesdaagse oorlog (1967) ontving zij mij met een Jaffasinaasappel op een schoteltje met een mes en een servet. Dat moest ik eens proeven! Wat een voortreffelijke sinaasappel! Zij was verliefd geworden op generaal Dajan, met het ooglapje, een leuke joodse jongen en in niets een generaal! Maar toch veel slimmer dan de rest! Ik trapte er niet in. Ik heb ook twee jaar doopsgezinde cathegesatie gevolgd vanwege de afkomst van mijn moeder. Mijn ouders geloofden niet in God maar wel heel sterk in hun moraal, die zij hun kinderen wilden opdringen. Uiteindelijk hoorde ik nergens bij en moest ik alles zelf bedenken.

  12. akasdorp zegt:

    Marshall, de grootste staatsman die Amerika in de twintigste eeuw heeft gehad was tegen de vestiging van een joodse staat in Palestina. Hij voorzag de problemen die dat ging geven en bovendien hield hij al die hoog opgeleide joodse geleerden en ingenieurs liever in Amerika. Maar Truman vond dat joden recht hadden op een eigen land. Het heilige land was vanouds joods en Arabieren hoorden volgens hem in Arabië thuis en niet ergens anders. Mij heeft de opvatting van Truman altijd wel aangesproken, al geef ik graag toe dat die van Marshall verstandiger was.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s