Abortus.

Met abortus wordt een eind gemaakt aan de voortplanting waar men mee bezig is. Dat is niet iets wat een vrouw lichtzinnig zou moeten doen en wat trouwens ook maar weinig moderne vrouwen zo licht opvatten als in meer orthodoxe kringen wel eens wordt beweerd. Voortplanting is waar de instincten van mensen en vooral van vrouwen op gericht zijn. Het handelen tegen je instincten heeft als regel kwalijke gevolgen.
Het op de wereld brengen van een ongewenst kind kan natuurlijk ook kwalijke gevolgen hebben zowel vooral voor het kind in kwestie als voor zijn omgeving, maar dat wordt dan het kiezen tussen twee kwaden. Zomaar abortus als een variant op de morning- after- pil, is ethisch niet verantwoord.
Wie daarover moet beslissen, wie de keuze tussen de twee kwaden hoort te maken, dat is in bijna alle gevallen de vrouw zelf. Als die in staat is om de afweging te maken hoort zij het ook te doen, maar het gaat daarbij wel om het soort belangrijke ethische beslissingen die iemand nooit in haar eentje moet willen nemen.
Dat geldt voor alle belangrijke beslissingen op dat terrein, je moet ze nooit op eigen houtje nemen. Overleg met de vader, overleg met een arts of geestelijke adviseur, desnoods met een zuster of vriendin, maar doe het niet alleen. Pas als je je beslissing tegenover een ander kunt rechtvaardigen kun je het ook voor je zelf en dat is iets wat je achteraf zult blijken nodig te hebben.

De discussie over ‘wanneer nog wel en wanneer niet meer’ wordt veel vaker gevoerd dan de discussie wel of niet, maar toch, ‘wanneer nog wel’ dat is een discussie van ondergeschikt belang. Ook bij de geboorte is een kind nog geen volledig mens en de reden dat een pas geboren kind allerlei rechten heeft, die een foetus voor de geboorte niet heeft, is vooral technisch juridisch. In sommige culturen geldt een baby pas als mens als hij een naam heeft gekregen en die krijgt hij pas als het grootste gevaar voor kindersterfte is geweken. Een baby wordt kleuter en kind en op den duur mens maar dat is geen proces waarbij het op het ene moment nog niets is en op het volgende alles.
Voortplanting is een ernstige aangelegenheid en we zijn er door de natuur voor bewerktuigd om er alles aan te doen om het proces te doen slagen. Er kunnen wel redenen zijn om het begonnen proces van procreatie weer af te breken, maar algemene regels gelden daarbij niet. En het strafrecht hoort er al helemaal niet aan te pas te komen. De ouders zijn verantwoordelijk en de rest van de samenleving kan alleen hulp bieden als er om gevraagd wordt. Als ouders zo onverantwoordelijk zijn dat een dergelijke beslissing niet aan ze kan worden overgelaten dan zijn ze ook niet geschikt om kinderen op te voeden.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in ethiek, Gezondheid en welzijn, maatschappelijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s