Pompidou.

Charles de Gaulle was een formidabele president. Dat kwam onder meer tot uiting in de selectie van zijn medewerkers. Het presidentiële kabinet dat hem diende onder leiding van zijn vertrouweling George Pompidou was uitstekend. Wat deze mensen allemaal gedaan hebben in de korte periode tussen het aantreden van De Gaulle (juni 1958) en het tot stand komen van de Vijfde Republiek (januari 1959) is een belangrijk stuk geschiedenis, waar mensen die overheden willen veranderen veel van kunnen leren.
Zelf heb ik ooit te maken gehad met dit kabinet van de president in het begin van de jaren zeventig toen Pompidou zelf president was en we op mijn kantoor projecten hadden in Frankrijk. De president vond het de moeite waard daar iemand van zijn staf op te zetten. Een jongeman, net van de ENA en absoluut briljant. Zijn taak was het om functionarissen te overtuigen om bureaucratische knopen door te hakken, die de totstandkoming van de projecten vertraagden of verhinderden. Daarvoor moest hij eerst zien uit te vinden waar de knopen zaten en in beide taken bleek hij erg goed te zijn. Als er al eens een maire of député tegensputterde dan was het meestal voldoende wanneer hij zei dat hij zou rapporteren aan de president of dat hij er persoonlijk voor zou zorgen dat de man gedekt zou zijn als hij het gevraagde risico nam.

Hij legde mij ook uit waarom zij het zo deden en niet de bureaucratie reorganiseerden waar de vertragingen ontstonden. Pompidou had geleerd uit de ervaringen bij het opzetten van de Vijfde Republiek dat niets zo moeilijk is als het omturnen van een bestaande bureaucratie. Veel simpeler is het om na te gaan hoe hij precies werkt en een ploegje mensen uit te rusten met oliespuitjes om op de geschikte plaatsen olie in de machine te spuiten. Ook helpt het om naast de bestaande organisaties nieuwe op te bouwen, met ongeveer dezelfde taken, maar dan kleiner en wendbaarder. Zijn eigen organisatie was er een voorbeeld van. De Conseil des Ministres en de Conseil d’Etat waren ook ooit begonnen als uitvoerende organen van de Soeverein.

Ik was gefascineerd en vroeg hem waar Pompidou dit soort dingen geleerd had. O, zei hij op ENS en Henri Quatre, dat zijn het Cambridge en Eton van de Franse politiek. En outre, zei hij, George Pompidou is een even groot man als de Generaal, hij wordt onderschat.

Niet voor niets heeft De Gaulle Pompidou vervangen als eerste minister door Couve de Murville, de minister van buitenlandse zaken. De Gaulle vond dat Pompidou niet langer dienaar moest zijn maar eigen meester en stuurde hem weg om als reserve te dienen voor de République. Dat was de laatste grote strategische beslissing van de Generaal, die goed heeft uitgepakt.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Frankrijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s