Teveel is teveel.

Er leven meer dan 7 miljard mensen op de wereld, waaronder anderhalf miljard moslims. Dat zijn er ruim vijf miljard te veel. Te veel, dat wil zeggen dat we de manier van leven die we nu hebben wereldwijd niet kunnen handhaven tenzij we vrij snel met vijf miljard mensen minder zullen zijn.
Sinds mensen en hun samenlevingen de dominante diersoort werden en geen andere natuurlijke vijanden hadden dan zich zelf heeft het aantal mensen tienduizenden jaren lang rond de half miljard gelegen en werd dat aantal tot dat getal beperkt door oorlogen, ziektes, natuurrampen en hongersnoden.
Sinds door de stedelijke cultuur van samenwerking de productiviteit sterk steeg, kon dat getal omhoog, maar intussen is komen vast te staan dat meer dan 2 miljard niet ‘sustainable’ is.
Het is niet een onderwerp dat publiekelijk besproken wordt, maar er zijn zeker mensen die zich met het probleem bezig houden en zich gedachten vormen over de vraag hoe we van meer dan zeven miljard terug zouden moeten komen op twee miljard.
Het liefste zouden we dat doen met behoud van de cultuur die we nu hebben, maar wie zich erin verdiept komt al vlug tot de conclusie dat dit niet gaat lukken. De humanistische cultuur gaat uit van de gelijkheid van alle mensen en al die zeven miljard hebben dus evenveel recht om te leven en nageslacht te krijgen, terwijl dat voor vijf miljard niet kan.
De gebieden waar het zou kunnen lukken om de bevolking op twee miljard totaal te houden zijn Noord Amerika, Noord Europa en China. In de rest van de wereld groeit de bevolking zonder dat men in de betrokken regio’s in staat is aan die groei een einde te maken.
Mij lijkt dat de enige oplossing, die kans van slagen heeft en die ook nog iets over kan laten van de christelijk-humanistische wereldbeschouwing, een verdeling is van de wereld in regio’s die dan vervolgens voor zich zelf zouden moeten zorgen. Dat zou onder meer inhouden dat als we hier en in de VS Afro-Amerikanen of Arabieren hebben, of nog andere bevolkingsgroepen die sneller groeien dan we ons kunnen permitteren, dat die terug moeten naar waar ze oorspronkelijk vandaan komen. Arabieren terug naar het Midden Oosten en Noord Afrika, zwarte Afrikanen terug naar Afrika bezuiden de Sahara, Pakistani in Engeland terug naar Pakistan en Kasjmier en Indiërs naar India.
Vervolgens moeten we sluitende methoden vinden om de gebieden die kans van overleven hebben af te sluiten van de rest en dan is het een kwestie van wachten. Na honderd jaar of zo kunnen we weer eens gaan kijken hoe men zich in de rest van de wereld ontwikkeld heeft en of er daar nog mensen leven. Als dat laatste het geval is zullen die er intussen een heel andere cultuur op na houden dan de humanistische, maar hoe die culturen zich tot ons en tot elkaar zouden verhouden is met geen mogelijkheid te voorspellen.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Amerika, ethiek, europa. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s