Ethiek tegenover vreemdelingen.

Wie Homerus leest, of de Edda of andere literatuur uit het verre verleden valt het op hoe groot het verschil is dat toen gemaakt werd tussen de eigen samenleving en de wereld daarbuiten. Tegenover de leden van de eigen groep had men verplichtingen, die niet eens zo veel verschillen van onze eigen ethische regels. Maar die regels hielden op bij de buitendeur. Vreemdelingen konden aanspraak maken op een behandeling volgens de eigen ethische regels als het gastvrienden waren en anders niet. Gastvriendschap was een noodzakelijk instituut in een tijd waarin reizen soms wel moest, maar waar hotels en andere faciliteiten voor reizenden ontbraken. Waren vreemdelingen geen gastvrienden dan werden ze behandeld als gevaarlijke roofdieren, waarmee geen risico’s werden genomen. Vreemdeling, vijand, concurrent, gevaar, het waren allemaal verwante begrippen die vaak ook met hetzelfde woord werden aangeduid. De wereld buiten de eigen groep was een vijandige wereld.
Ook in de Middeleeuwen en de Renaissance waren vreemdelingen, mensen uit een andere samenleving, in de eerste plaats vijanden. Wanneer christelijke pelgrims de heiligdommen in Jeruzalem en elders in het Heilige Land wilden bezoeken, dan kon dat alleen onder bescherming van de christelijke vorsten. Toen de islamitische autoriteiten ter plekke zich van de christenvorsten niets meer wensten aan te trekken en de pelgrims als vijanden of gemakkelijke buit gingen beschouwen volgden de Kruistochten. Omgekeerd werden mohammedanen in Europa als vijanden beschouwd die in Spanje en het Middellandse zeegebied eeuwen lang bevochten werden, omdat met hen niet kon worden samengeleefd. Soortgelijke oorlogen vonden ook plaats in Oost Europa, zolang daar het christendom nog niet de overheersende godsdienst was geworden.
De bekering van heidense vorsten dient tegen die achtergrond te worden gezien. Men werd daarmee lid van een gemeenschap die een interne vrede handhaafde. Daarmee maakte de bekeerde vorst welvaart en welzijn voor zijn onderdanen mogelijk. Bekeerde hij zich niet dan werden hij en zijn volk blijvend als prooi beschouwd voor de christelijke jagers.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in ethiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s