Herman Bianchi.

Kees Sluys heeft over het boek ‘Herman Bianchi en zijn levenslange strijd voor gerechtigheid’ het volgende laten optekenen.
‘Een leven lang vocht Herman Bianchi, oud-criminoloog aan de Vrije Universiteit, tegen het onheil van opsluiting. Gevangenisstraf gaat naar zijn idee op geen enkele wijze misdaad tegen en is daarmee niets anders dan het bestrijden van kwaad met kwaad. Zijn opvattingen baseert hij voor een belangrijk deel op zijn eigen ervaringen in het concentratiekamp Amersfoort in 1944. Van spraakmakende criminologen als Willem Nagel, Wouter Buikhuisen[1], Jac. van Weringh en C.I. Dessaur – alias Andreas Burnier – was Bianchi de meest radicale. Hij pleitte voor afschaffing van het strafrecht en gevangenis, en brak een lans voor een dialoog tussen dader en slachtoffer. De kritiek op zijn denkbeelden was heftig, maar zie daar: het herstelrecht begint langzaamaan door te dringen.’ De bovenstaande passage spreekt naar mijn mening voor zich zelf.
Han Voskuil, de belangrijkste Nederlandse schrijver na Johan Huizinga, schreef heel negatief over Bianchi, die in Voskuils meesterwerk Het Bureau Ravelli werd genoemd.
Het is waar dat Voskuil in het algemeen nogal kwistig is met het onderkennen en beschrijven van menselijke fouten. Zijn collega’s op het Meertens instituut waren in zijn beschrijving geen van allen hoogvliegers en het is begrijpelijk dat de slachtoffers van Voskuils kritiek daar zelf wat anders tegen aankeken. Toch wordt zijn beschrijving nergens kwaadaardig. Integendeel, de personen komen er in het algemeen als vriendelijke mensen uit of worden in elk geval met sympathie beschreven. Die enkele uitzondering was Herman Bianchi en dat leek me heel terecht. Om die man sympathiek te beschrijven zou men de waarheid geweld aan moeten doen.
Samen met Hulsman was Bianchi in zijn tijd een fervent voorvechter van het afschaffen van het strafrecht. Hij nam waar dat vooral jonge mensen als regel slechter uit de gevangenis kwamen dan ze erin gingen en trok daar de conclusie uit dat we het beter zonder strafrecht zouden kunnen stellen.
Dat normen en waarden alleen in stand blijven zolang de samenleving overtreders straft, zag Herman Bianchi niet in. Hij maakte deel uit van een groep strafrechtgeleerden die geen idee meer bleek te hebben waar het strafrecht voor diende en daarom had hij ook nooit hoogleraar in dat vak horen te worden. Voskuil was zelf geen jurist en hij had geen verstand van strafrecht, maar dat Bianchi niet erg deugen kon was hem volkomen duidelijk.
Ik had een halve eeuw geleden een zwager, die promoveerde bij Bianchi en die me op de hoogte hield van wat hij met die man allemaal meemaakte. Toen ik later het Bureau van Voskuil las herkende ik de Ravelli die daarin voorkomt moeiteloos.
Strafrecht zoals Hulsman en Bianchi dat zagen was inderdaad een onzin onderwerp geworden. Straffen dient helemaal niet voor verbetering van de dader, zoals Bianchi dat graag wilde zien. Strafrecht dient ervoor om iedereen en niet alleen de gestraften, te laten zien dat misdaden in de samenleving niet geaccepteerd worden. Daarom horen plegers van misdrijven die gepakt worden liefst ook publiekelijk te kijk worden gesteld zodat iedereen kan weten dat wat ze gedaan hebben niet kan.
De gedachte dat Bianchi zijn leven lang gestreden heeft voor gerechtigheid is een misvatting. Hij heeft geprobeerd de mensen wijs te maken dat strafrecht geen zin heeft en daarmee een ernstige poging gedaan om de samenleving te ondermijnen.

[1] Wouter Buikhuisen is door Kees Schuyt en Hugo Brandt Corstius de grond in geschreven en heeft als gevolg daarvan zijn hoogleraarschap moeten opgeven. Hij heeft zijn carrière beëindigd als hulp van zijn vrouw in haar antiekwinkeltje. Hij hoort dus zeker in dit rijtje niet thuis. Ik kan me niet herinneren dat Bianchi ooit iets positiefs over Buikhuisen heeft gezegd,

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in literatuur, strafrecht en criminologie. Bookmark de permalink .

4 reacties op Herman Bianchi.

  1. Kees Sluys zegt:

    Wie zegt dat spraakmakende criminologen allemaal hetzelfde zouden beweren? Buikhuisen hoort natuurlijk wél in dat rijtje thuis. Wat een aandacht in de pers kreeg die man!
    Overigens valt me op dat u soms stukken herplaatst. Dat is uw goed recht. Maar beter zou zijn om zo’n stuk aan te passen – bijvoorbeeld na lezing van mijn boek. Dan ziet u dat Bianchi niet alleen maar wilde afschaffen, maar ook een alternatief bieden.

  2. H.P. van der Mey zegt:

    Ideologie en strafrecht vertonen een samenhang. De Verlichtingsideologie leidde tot een andere houding tegenover de misdadiger en het strafrecht paste zich aan. Het individu krijgt rechtsbescherming, de gevangenis verandert van bouw, inrichting. Eenzame opsluiting, de boetedoening, de bijbel, zou tot inkeer van de misdadiger leiden. Schuld boete en inkeer een geliefd onderwerp in de literatuur.
    Iets dergelijks doet zich voor in onze tijd.
    De Humanistische ideologie leidde eveneens tot andere inzichten t.a.v. het strafrecht, het geestelijk leven van de dader wordt ingeschat door professionals en de straftoemeting houdt daar rekening mee. De dader wordt geconfronteerd met het slachtoffer enz.

    IK ZOU GRAAG DE AANDACHT WILLEN VESTIGEN OP EEN NIEUWE VORM VAN CRIMINALITEIT
    De Humanistische ideologie ( m.i. een geloof) wordt niet gedeeld door de hele bevolking. Hoger opgeleide mensen kunnen zich daarin misschien vinden, anderen mensen absoluut niet. Dat geeft spanningen in de samenleving.
    Gewone mensen, indien geprovoceerd, drukken zich anders uit en laten hun afkeer in niet mis te verstane woorden blijken.
    Sylvana heeft haar hate-post overgedragen aan justitie. Fraai is het niet die hatepost, maar de afzenders maken zich met naam en toenaam bekend. Vreemd!
    Het gaat dan om mensen die normaal nooit met het strafrecht in aanraking komen!
    T.V. programma’s kunnen provoceren, T.V. dringt de huiselijke kring binnen en kan dit soort reactie uitlokken.
    In de tweede wereldoorlog werd het Nederlandse volk ook een ideologie opgedrongen, die een deel van onze samenleving als schadelijk werd ervaren. Dat leidde tot soort gelijk gedrag en werd afgedaan door de “vrederechter”. Ik ben bang dat onze rechters in soort gelijke rol worden gedrongen.

  3. akasdorp zegt:

    IK ZOU GRAAG DE AANDACHT WILLEN VESTIGEN OP EEN NIEUWE VORM VAN CRIMINALITEIT. Welke precies? De hate post of de provocerende TV?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s