De moord op gehandicapte kinderen.

Dat de meervoudig gehandicapte kinderen in een inrichting in Heel, een plaatsje in de buurt van Roermond, een slechte kans hadden om te overleven, was in de vijftiger jaren een publiek geheim. Iedereen wist wel dat wie gehecht was aan zijn kind er voor moest zorgen dat het daar niet terecht kwam.
Toen het Bisdom in 2012 de media verzekerde dat zij het indertijd niet geweten hadden werd er hard gelogen. Niet door bisschop Wiertz, denk ik, dat lijkt me een integere man. Maar op het bisdom moeten er nog wel mensen rondlopen van mijn leeftijd die net zo goed als ik wisten dat het indertijd daar niet pluis was in Heel. Dat er toen geen aangifte werd gedaan en dat men de broeder moordenaar in zijn functie liet, ook toen het al ruimschoots bekend was wat daar gebeurde, dat kan het bisdom ernstig aangerekend worden. Dat was in de tijd van bisschop Hanssen, die ook toen hij nog coadjutor was de scepter zwaaide in Limburg. Bisschop Lemmens was een beminnelijk mens, maar een demente bejaarde. Dat Hanssen niet heeft ingegrepen is een van de redenen waarom die man nu waarschijnlijk in de hel verblijft. Als er een God bestaat tenminste die mensen naar de hel stuurt.
Als wij als jongens in de buurt van Heel moesten zijn in de vijftiger jaren, daar aan de overkant van de Maas, vanuit Roermond gezien, dan meden we dat gesticht St Jozef als de pest. We reden altijd een flink end om. Niemand wilde er langs, het was te luguber.
Wat mij nog steeds verbaast is dat iets wat zo algemeen bekend was, toch niet in de openbaarheid kwam. De Maas en Roerbode schreef er niet over, plaatselijke radio of TV hadden we nog niet en het OM, dat net zo goed op de hoogte moet zijn geweest als de schooljongens, deed ook niets.
Het enige waar ik het mee vergelijken kan is met wat er met de joden gebeurde in de oorlog. Daar werd ook niets over gepubliceerd, niet in Nederland maar ook niet via Radio Oranje. Het werd doodgezwegen, maar iedereen wist dat het niet goed ging met ze. Men huiverde, deed niets en zweeg.
Je zou toch minimaal verwachten dat er achteraf een verklaring zou zijn gekomen van de maatschappijwetenschappen voor dit opmerkelijke gedrag. Maar zo ‘n verklaring is er eigenlijk niet. Het was niet omdat het toen ‘andere tijden waren’ zoals je zo vaak hoort. We wisten toen even goed als nu dat het niet deugde, maar we wilden het niet weten en we deden niets. Maar waarom in godsnaam?

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in ethiek, geloof, maatschappelijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s