Koop Tjuchem.

Een klokkenluider is iemand die geheime informatie openbaar maakt. Soms doet hij dat in het belang van de publieke zaak maar ook wel eens uit wraak of om een andere particuliere en minder bewonderenswaardige reden.
Ad Bos, die de bouwfraude aan het licht heeft gebracht, was bij Koop Tjuchem ontslagen omdat hij niet alleen zijn klanten maar ook zijn baas belazerd bleek te hebben.
‘Iemand had de schaduwboekhouding van het bouwbedrijf in twee vuilniszakken aan zijn deur gehangen’, zei hij en die kwam hij nu brengen naar de officier van justitie. Later bleek dat hij de stukken gestolen had uit de woning van de boekhouder van het bedrijf. Voor de informatie uit die gestolen stukken en de toelichting die hij erop kon geven wilde Bos een vergoeding. Die heeft hij gekregen van justitie, maar de omvang is nooit bekend gemaakt.
Justitie startte niet alleen een onderzoek tegen Koop maar ook tegen Bos. In 2005 werd hij in eerste instantie veroordeeld tot een jaar voorwaardelijk. Twee jaar geleden bleek dat het OM het hoger beroep in de zaak heeft afgesloten door zijn eigen niet ontvankelijkheid te eisen en het Hof oordeelde conform de eis. In een toelichting werd namens het OM verklaard dat sinds het begin van het proces in 2001 de publieke opinie in dit soort zaken was veranderd en men het niet langer gepast vond de man te vervolgen.
Helemaal te volgen was die redenering van justitie niet. De publieke opinie weet van de details van de zaak nog steeds niets af. Men gaat af op wat er in de krant stond en op de TV werd vermeld en dat is niet veel. Men hoorde wel hoe de verdachte zich voelde en hoe de zaak de gezondheidstoestand van zijn vrouw beïnvloedde, maar niet wat nu precies de reden was waarom Koop hem ontsloeg en wat zijn eigen rol geweest was in de fraude die hij aan het licht bracht.
Het is duidelijk dat de getuigenis van Bos de overheid geholpen heeft om een einde te maken aan een aantal praktijken in de bouwwereld die de overheid mogelijk nogal wat geld gekost hebben. Maar dat daarmee strafvervolging zou kunnen worden afgekocht en nog wel met terugwerkende kracht is een vreemde opvatting. De voorwaardelijke straf in eerste instantie was niet in overeenstemming met de ernst van het bewezen delict en de niet ontvankelijkheid van het O.M. is gewoon een juridische misslag. Het kan zijn dat het O.M het niet langer opportuun vond om een zo belangrijke ‘kroongetuige’ te vervolgen, maar dat had het intussen twaalf jaar lang wel gedaan en gedane zaken nemen geen keer.
Bos is een boef en bovendien was niet alleen het ten laste gelegde tegen hem bewezen, maar daarnaast nog een hele reeks niet ten laste gelegde delicten. Daar staat tegenover dat hij twaalf jaar lang in een strafproces verwikkeld is gebleven, wat voor veel delinquenten onaangenamer is dan een verblijf in de gevangenis. Waarschijnlijk was het OM bang dat een veroordeling van Bos in hoger beroep andere potentiële klokkenluiders zou weerhouden met hun informatie in de openbaarheid te treden. Betere informatie had er voor kunnen zorgen dat dit effect voor fatsoenlijke klokkenluiders niet zou zijn opgetreden en onfatsoenlijke hoort justitie niet te faciliteren.
Wanneer het O.M. in zijn toelichting had gezegd dat je het geen mens kunt aandoen om een strafproces twaalf jaar te laten duren, dan zou ik daar begrip voor hebben gehad. Maar dat Bos geen straf heeft verdiend is domweg niet waar. Maar straf heeft hij intussen ook gehad, zij het niet van de rechter, zoals dat hoort.

Advertisements

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in strafrecht en criminologie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s