Job en Geert.

Toen Job Cohen nog fractieleider in de tweede Kamer was speelde zich een interessant debat tussen hem en Geert Wilders over de integratie van moslims, zoals die zich zou ontwikkelen na de regeringsverklaring.
Cohen beweerde dat de PVV tegen integratie was omdat Wilders ooit gezegd zou hebben dat er tientallen miljoenen moslims Europa uit moesten. Dat had hij niet gezegd, zei Wilders. Hij had het over miljoenen gehad, wat een factor tien minder is. Als hij wilde dat de moslims integreerden had hij duizenden of desnoods tienduizenden gezegd maar geen miljoenen, antwoordde Cohen daarop. Wilders werd toen echt even boos leek het. En hij had, ben ik bang, ook wel een beetje gelijk. Het gaat immers wel degelijk om miljoenen niet geïntegreerde moslims in Europa en dat is wel degelijk een echt probleem. Tussen katholieken en protestanten is de samenleving in de tweede helft van de vorige eeuw een stuk gemakkelijker geworden toen de meesten het wat minder nauw gingen nemen met de regels van hun geloof maar moslims schijnen vooralsnog een stuk strenger in de leer te worden als ze hier naar toe komen. En op een nieuwe periode van verzuiling, daar zitten we niet echt op te wachten.
Wat Nederland betreft is het getal dat Cohen Wilders toe dichtte weer een orde van grootte kleiner, honderd duizenden in plaats van miljoenen, maar dat is nog steeds een erg groot getal en die duizend of tien duizend van Cohen waren dus een behoorlijke onderschatting. Hij bedoelde misschien dat het vertrek op een grotere schaal dan tien duizend ook de integratie van de andere moslims zou belemmeren en dat het proces van remigratie de bevolkingsgroepen tegen elkaar op zou zetten. Dat had precies de kern moeten zijn van de discussie en dat kwam er in geen enkel opzicht uit door de wat onhandige aanpak van Cohen. Het is duidelijk dat Wilders omgekeerd van mening is dat de aanwezigheid van de onintegreerbaren de integratie van de gewone islamitische Nederlander in de weg staat. Het is heel goed mogelijk dat ze allebei gelijk hebben. Dat de aanwezigheid van de fanatieke moslims de integratie van de anderen belemmert en dat alleen al de gedachte aan het verwijderen van de niet integreerbare moslims de integratie van de rest verhindert. Dan zouden we met een echt onoplosbaar probleem te maken hebben en de integratie moeten vergeten. Dat is waar Wilders bang voor is en wat volgens hem op den duur tot Israëlische toestanden zou leiden. Voor deze discussie en om te weten in hoeverre het probleem oplosbaar is, is het goed om na te gaan wat precies onder integratie moet worden verstaan.

Daar kunnen mensen van mening over verschillen , maar het lijkt redelijk om aan te nemen dat wie een paar van de volgende tekorten vertoont, kan gelden als niet geïntegreerd:
Meer dan twee jaar taalachterstand hebben aan het einde van de basisschool;
Voortijdig schoolverlaten, niet deelnemen aan de CITO toets, aangemerkt worden als zorgleerling;
De arbeidsmarkt betreden zonder startkwalificatie;
Registratie als verdachte bij een delict;
Niet deelnemen aan het arbeidsproces.
Vooral het laatste criterium weegt zwaar: wie niet werkt integreert niet. Maar alle andere genoemde criteria zijn voorbodes van werkloosheid. Het aantal niet-westerse allochtonen dat aan twee of meer kenmerken voldoet loopt alleen al in Nederland in de honderdduizenden ( zie de notitie hierover van minister Kamp uit 2007) en het getal voor Europa komt duidelijk ruim aan de miljoenen waar Wilders het over had. Zoals kanselier Merkel een paar jaar geleden liet weten, is ook in Duitsland de integratie ‘gescheitert’ en daarmee doelde ze op de Turkse kolonies in Duitsland zoals bijvoorbeeld die in het stadsdeel Neuköln in Berlijn.
De beelden uit Frankrijk uit Nanterre en andere voorsteden wijzen niet in een andere richting. De multiculturele samenleving waar we decennia van gedroomd hebben is er nooit gekomen.
De PvdA mag dan zeggen dat zij integratie van de moslims wil, maar objectief heeft het beleid van die partij en van het CDA van Wijffels en Lubbers niet tot integratie geleid. Het gemeentelijk beleid van Cohen als burgemeester en voorzitter van het college van B en W van Amsterdam al helemaal niet. ‘De zaak bij elkaar houden’ blijkt in de praktijk vooral het afzonderen te zijn geweest van immigranten in ‘aparte’ wijken. Landelijk was de belangrijkste hoeksteen van dit beleid het handhaven van een verzorgingsstaat, die de dubbele functie vervult van magneet voor immigratie en van financier van de apartheid.
Bij het aantal vermogensdelicten met geweld is de vertegenwoordiging van Turken, Surinamers, Marokkanen en Antillianen achtereenvolgens 7 keer, 16 keer, 28 keer en 29 keer het autochtone percentage.
Amsterdam verschaft meer werkgelegenheid dan het volwassen inwoners telt. Maar van de Amsterdamse Marokkanen werkte in 2007 maar 34%, van de autochtone Nederlanders 67% en van de vrouwelijke asiel immigranten uit Irak, Afghanistan en Somalië respectievelijk, 3, 3 en 2%.
Rotterdam is een probleemstad. Van de autochtone 22-jarigen heeft 30% geen startkwalificatie, maar van de Surinamers 50%, van de Antillianen 60% en van de Turken en Marokkanen 65%.
De fanatieke imams en hun volgelingen integreren niet alleen zelf niet, maar zijn daarnaast een belangrijke rem op de integratie van anderen. Zij zijn het die het gebruik van geweld propageren of goed praten. CDA en PvdA onderschatten stelselmatig hoe belangrijk geweld en dreiging met geweld is bij het in stand houden van separate culturele gemeenschappen. Daar zou veel strenger tegen moeten worden opgetreden en Cohen heeft dit ingrijpen in de moslim geloofsgemeenschap nooit gewild, anders dan door de liberale moslims te steunen met geld en dat helpt niet.. Het beleid dat Cohen in de Kamer verdedigde was mede om die reden een failliet beleid.
Erg veel geld is de afgelopen decennia besteed aan onnutte subsidies en aan uitkeringen voor mensen die in staat zijn om zelf met werken de kost te verdienen. Wanneer dat geld gericht was besteed aan het helpen van immigranten bij het verwerven van kwalificaties voor de arbeidsmarkt en voor het wegnemen van belemmeringen die onbewust en met goede bedoelingen tegen de integratie worden opgeworpen, dan waren we nu een stuk verder geweest.
Het lijkt me zeker dat Cohen het beste voor heeft met de immigranten en ook met de rest van ons Nederlanders. Dat zelfde geldt voor Klink en andere bezorgde CDA-ers. Maar dat neemt niet weg dat het beleid waar zij voor verantwoordelijk zijn ons niet vooruit geholpen heeft, integendeel.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in allochtonen, maatschappelijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s