Bezigheden voor 65 plussers.

De laatste vijftien jaar heb ik langzamerhand het geld verdienen eraan gegeven en ben ik de dingen gaan doen om mezelf en soms ook andere mensen een plezier te doen.
Anderen plezier ik onder meer door in hun charitatieve organisaties te gaan zitten. Zo heb ik ooit tien jaar in het bestuur van het KWF gezeten en help ik nu bij het besturen van een kleine maar heel effectieve ngo voor ontwikkelingshulp, terwijl ik zelf eigenlijk een tegenstander ben van het fenomeen ontwikkelingshulp.
Waar ik mezelf een plezier mee doe is met mijn gedachten zo helder mogelijk te formuleren en op mijn site te zetten. Daarna nodig ik anderen en ook mijzelf uit om er weer gaten in te schieten. Een keer per week, als de toestand van knieën en andere lichaamsdelen dat toe staan, toer ik per fiets door de omgeving van Amsterdam, samen met een historicus die vaak hele originele gedachten heeft over dingen die mij bezig houden en dan wisselen we uit.
Soms leidt dat tot iets waar je achteraf tevreden mee bent en vaak ook niet. Ik ben bijvoorbeeld tevreden met mijn analyse van de teloorgang van het Nederlandse onderwijs en over de remedie die ik daarvoor gevonden heb. Ik zou, als ik minister van onderwijs werd en een premier en een Kamer had die me steunde, een programma kunnen schrijven, denk ik, waarmee we over dertig jaar hier weer behoorlijk onderwijs zouden hebben. Dat het allemaal niet veel vlugger kan dan dat weet ik vrij zeker.
Ik ben veel minder tevreden over mijn pogingen om helderheid te krijgen in de relatie tussen de individuele mensen die hier zijn komen wonen en de cultuur of culturen waar ze toe horen.
Ik constateer ik dat ik in de praktijk nogal verschil maak tussen individuen en de groepen waar ze toe horen. Ik blijk goed op te kunnen schieten met een vrij groot aantal allochtonen, die ik ken, terwijl de samenlevingen waar ze uit stammen en waar ze zich toe rekenen me helemaal niet bevallen. Ik vind dat Nederland er mee vooruit is gegaan dat er mensen uit alle windstreken hier zijn komen wonen, maar ik betreur dat ze hier leefgewoonten in stand willen houden die in de landen waar ze vandaan komen op een opzichtige manier niet goed werken. Maar hoe ik die twee gezichtspunten moet verenigen is me zelf niet altijd duidelijk.
Ik heb Marcel van Dam vroeger meegemaakt in zijn werk als voorzitter van de VARA en had respect voor de manier waarop hij dat deed. Vrijwel alles wat hij tegenwoordig schrijft vind ik onzinnig. Dat is niet zozeer omdat ik het er niet mee eens ben. Met wat Hilhorst en Drenth von Februar zeggen ben ik het ook vaak niet eens, maar ik vind het niet onzinnig.
Vaak eindigt al dat nadenken dus in een vat vol tegenstrijdigheden en dan is het eigenlijk mislukt. Ook krijg ik minder tegengas dan ik graag zou willen, maar de mensen hebben het ook zonder mij al druk genoeg, denk ik dan.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in herinneringen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s