Respectloos.

Lang geleden had Max Pam het in een van zijn columns over een getroebleerde man die aan zijn dokter had gevraagd om hem een been af te zetten. De arts wilde aan dat verzoek wel gevolg gegeven. Met dat been was niets mis maar de man was er diep van overtuigd dat hij pas weer gelukkig kon worden als hij van dat been af was. Artsen zijn er om de mensen te helpen en de arts in kwestie zag geen reden om aan het geluk van zijn patiënt in de weg te staan door het verzoek te weigeren. In dat hele stuk van Pam kwam geen veroordeling van dit medisch gedrag voor. Het bleef allemaal heel feitelijk maar toch kon je er niet om heen dat zo’n arts niet deugen kan.
Iets dergelijks voelde ik toen mij bij een rondleiding in de Bazel in Amsterdam, het voormalige kantoor van de voormalige Nederlandse Handelmaatschappij, een oude pronkkamer werd geshowd.
Op de tweede verdieping van dat gebouw aan de kant van de Keizersgracht kun je van de buitenkant een onregelmatigheid zien in het verder volkomen symmetrische De Bazelgebouw. Die wordt veroorzaakt door de inbreng op dat punt van een stijlkamer in Italiaanse stijl, die afkomstig was uit het oude hoofdkantoor van de bank op de Herengracht. De kamer paste qua stijl, omvang en inrichting in geen enkel opzicht in het fraaie gebouw van De Bazel en het moet een moeilijk te repareren gat hebben achtergelaten in het grachtenpand waar het uit gesloopt is. Het is bekend dat Karel de Bazel zich er tot het uiterste tegen verzet heeft, maar dat de directie van de bank heeft doorgezet. Die kamer was van hen en zij hechtten eraan om dit stukje vertrouwde omgeving ook in het nieuwe gebouw ter beschikking te hebben.
Een dergelijk gebrek aan esthetische en maatschappelijke verantwoordelijkheid speelde eigenlijk ook al bij het eerdere besluit om dit overigens fraaie gebouw op deze plek neer te zetten. Het zou niet misstaan hebben op de Dam in plaats van de Bijenkorf of aan het IJ in de buurt van het Centraal Station, maar hier, aan de Vijzelstraat en naast panden die maar half zo hoog en in geen enkel opzicht zo massaal zijn, past het eigenlijk helemaal niet.
De bouwvoorschriften -waar de architect De Bazel zelf mee verantwoordelijk voor was- verboden het. De voorzitter van de Raad van Bestuur schijnt de toestemming van de gemeente uiteindelijk te hebben gekocht door zijn privé pand op de Herengracht, om de hoek van de Vijzelstraat, af te staan voor bewoning door de burgemeester.
De Nederlandsche Bank, was in die jaren verantwoordelijk voor de ballotage van de bestuurders van banken in Nederland. DNB kon waarschijnlijk lieden die zoiets doen niet weigeren als bankpresident van de NHM, maar het zou eigenlijk wel moeten. In elk geval geeft het je geen spijtgevoelens dat de ABN Amro, de rechtsopvolger van deze club, zo aan respect heeft ingeboet. Dat respect hadden ze bij nader inzien eigenlijk nooit verdiend.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in ethiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s