Het Srbrenica drama.

De Servische moorden in Srbrenica is het ergste wat Nederland kan worden verweten sinds de moord op 130.000 Nederlandse joden in de tweede wereldoorlog. Wie in de negentiger jaren wel eens in het buitenland kwam herinnert zich met horror de medelijdende blikken van welgezinde buitenlanders als het onderwerp Srbrenica aan de orde kwam.
Uit de woorden van Wim Kok tijdens de Srebrenica enquête verhoren zou afgeleid kunnen worden dat de UNO actie in Bosnië een NATO operatie was, waarbij door de bondgenoten aan Nederland de bescherming van de enclave was toegewezen. Die opvatting werd en wordt meen ik gedeeld door de Bosniërs ter plaatse, maar zij is in strijd met de resolutie van de Veiligheidsraad waarin de militaire uitzending naar Bosnië werd gelast.
De Nederlandse troepen waren uitgeleend aan de Verenigde Naties en de UN waren verantwoordelijk voor hun bewapening en bevoorrading, voor de manier waarop ze werden ingezet en ook voor de exit strategie.
Minister Van Mierlo had gelijk dat er een eigen Nederlandse exit strategie had moeten zijn, waarmee hij bedoelde een door onze legertop voorbereidde vlucht uit Srebrenica. De evacuatie plannen hadden zowel op de Nederlandse troepen als op de moslimbevolking betrekking moeten hebben. Die strategie was er niet en er is ook nooit over gedacht. Dit is in strijd met de door het departement van defensie voorbereidde beantwoording van de vragen van het Kamerlid Marijnissen. Bij die gelegenheid werd geantwoord dat zo’n exit strategie er wel was en dat die er altijd was in zulke omstandigheden. Door achteraf toe te geven dat er geen evacuatieplannen waren gaf de minister te kennen dat de entry strategie, het besluit om Nederlandse troepen ter beschikking te stellen op de UNO voorwaarden, een onzinnig plan is geweest, dat alleen met veel geluk goed af had kunnen lopen.
Om het anders te zeggen: door aan de UNO troepen ter beschikking te stellen in Bosnië en daarbij geen voorbehouden te maken, zodat een Srebrenica ramp mogelijk bleek, handelde de regering ondoordacht en onzorgvuldig. In strijd bovendien met het deskundig advies dat vooraf was ingewonnen. Door er bij voortduring niet de hele waarheid over te zeggen handelde zij zo zeer in strijd met de parlementaire mores dat alleen al daarom het aftreden van het kabinet Kok in 1995 gerechtvaardigd zou zijn geweest. Maar het paarse kabinet beschikte over een meerderheid en het parlement verzaakte.
Tijdens de verhoren, maar eerder ook al uit de berichten ten tijde van de belegering, bleek dat de moslimbevolking en de moslimregering van exit plannen absoluut niets wilde weten en dat zij die desnoods met geweld hadden willen verhinderen.
De moslims begrepen de UNO strategie veel beter dan de Nederlanders. Die strategie was er een van gokken met de levens van de blauwhelmen als inzet. De UNO gokte dat de Serven uit de buurt van de blauwhelmen zouden blijven. De lijfelijke aanwezigheid van UNO troepen was de enige hoop dat de enclave behouden kon blijven omdat de wereldopinie de Serven wellicht van bloedbaden af zou houden. Hun vertrek zou het verlies van de enclave en van de veiligheid van de moslims betekenen. Dat de moslims de aanwezigheid van de Nederlanders gebruikten om zich opnieuw te bewapenen en een aanval op de Serviërs voor te bereiden staat vast. Net als de wens van de Serviërs om dat te verhinderen en het gebrek aan middelen van de Nederlanders om er volgens hun opdracht iets aan te doen. Dat het de moslims veel beter lukte om zich militair te bevoorraden dan de Nederlanders is iets dat aan de aandacht van de Nederlandse pers lijkt te zijn ontsnapt. De Bosnische mannen waren helemaal niet zo weerloos als hier in de media werd voorgesteld. Slechter bewapend en geoefend dan de Serven, dat wel, maar zeker niet minder moordlustig. We werden door beide partijen voor hun eigen doeleinden gebruikt en dat was niet onbegrijpelijk. We waren niemands bondgenoten, maar fopsoldaten, die uiteindelijk alleen maar binnengekomen waren om er veilig ook weer uit te kunnen.
Aldus per implicatie minister Van Mierlo en minister Voorhoeve tijdens de enquête. Dat betekent dat we gek geweest zijn om er ooit aan te beginnen. Dat is precies wat de militaire top van tevoren had gezegd en dat is het advies dat de regering Kok heeft genegeerd. We zijn met open ogen in de Srbrenica val gelopen in reactie op de uitdrukkelijke wens van de Nederlandse pers en van de progressieve krachten in dit land, om iets aan het Bosnië probleem te doen, n’importe wat. Dat is de conclusie die uit de enquête had moeten worden getrokken maar die de Kamer niet wilde trekken.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in geschiedenis, Nederland, oorlog. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s