De Eerste Kamer.

Toen het kabinet Rutte I werd gevormd had de PVV heeft geen vertegenwoordigers in de Eerste Kamer. Dat betekende dat een regulier kabinet, met gedoogsteun van de PVV als basis, eigenlijk niet regeren kon. In eerste instantie moet dat een opluchting geweest zijn voor de linkse partijen. Want zo was het toch, wetten moeten nu eenmaal ook door de Eerste Kamer worden aangenomen, daar komen we niet om heen.
Job Cohen, die toen fractievoorzitter was van De PvdA, heeft tijdens de formatie zijn best gedaan de verbindingen naar alle andere partijen open te houden, wat zichtbaar tegen de zin van zijn eigen aanhang in ging. Een regeringsprogramma waar links en rechts zich beiden in konden
vinden was eigenlijk niet denkbaar. De toegankelijkheid van de
socialistische politieke leider en de staatsrechtelijke onmogelijkheid van een kabinet dat geen steun had in de Eerste Kamer had de formatie zijn kant op moeten laten vallen, maar het liep anders.
De eerdere opstelling van de PvdA in de affaire Uruzgan heeft de partij bij de vorming van Rutte 1 de das om gedaan. De andere partijen in het midden vertrouwden de socialisten even niet meer, ondanks dat de hoofdschuldigen, Koenders en Bos, van het toneel waren verdwenen. De enige oplossing zonder PvdA leek een zakenkabinet te zijn dat zou regeren met wisselende meerderheden in de Kamer en dat zich uitsluitend zou richten op maatregelen ter bestrijding van de crisis en het afhandelen van de begroting.
Afhankelijk van de opstelling van elk van de politieke partijen tussen de
vorming van het kabinet en de Statenverkiezingen, zou dan in het volgend voorjaar wel kunnen worden bekeken hoe een politiek kabinet eruit zou kunnen zien. Een zakenkabinet had eigenlijk ook best in drie weken klaar kunnen zijn en dat is dat waarschijnlijk alleen niet gebeurd door de opstelling van de majesteit en haar adviseurs.
Toch werd het eerste kabinet Rutte tot aan de Statenverkiezingen een soort zakenkabinet, maar de verkiezingen leverden een rechtse meerderheid in de Eerste Kamer op. Het kabinet veranderde daardoor van karakter, al bleef het verder regeren met wisselende meerderheden.
De omstandigheid dat een regeringsvorming op basis van een verkiezingsuitslag voor de Tweede Kamer door de Eerste Kamer kan worden gefrustreerd is een goede aanleiding om de functie van de Eerste Kamer opnieuw te overdenken en daarmee niet te wachten tot we weer in zo’n ongelukkige situatie terecht komen. Mijn idee zou zijn de senaat om te bouwen tot een Enquête Kamer, waarvan de leden worden gekozen of benoemd door de Tweede Kamer. Het grondwettelijke parlementaire enquêterecht zou uitsluitend door die Kamer kunnen worden uitgeoefend . Dan zijn we van de oneigenlijke invloed van de Statenverkiezingen af en zouden we voortaan enquêteurs hebben, die op een professionele manier te werk gaan. Dat zou een belangrijke versterking betekenen van de functie van de volksvertegenwoordiging.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in staatsrecht. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s