Ideeën uit het Europese Parlement.

Het wereldbankenstelsel en om te beginnen de Europese banken moeten dringend worden gereorganiseerd. In een artikel in de Volkskrant[1] wordt in het kader van dit onderwerp verwezen naar de Japanse bankenproblematiek, die dat land een economische stagnatie van twintig jaar heeft opgeleverd. Dat is zowat het enige verstandige dat in dit artikel was aan te treffen. Voor het overige weerspiegelde het de opvattingen van een Brusselse bureaucratie die ons met een eurocrisis had opgezadeld en geen idee had hoe we er weer uit moesten komen.
Terecht denkt Merkel dat de Bankenunie en het Noodfonds te weinig waren en te laat. Zoals de zaken er voor stonden was dat geld gooien in een bodemloze put. De Europese banken voort laten bestaan in hun tegenwoordige omvang en vorm is een onverantwoord risico. Er zal een maximale omvang voor banken moeten komen en een voorgeschreven vorm van organisatie en verslaglegging zodat ze eerst weer controleerbaar worden. Pas daarna heeft een bankenunie zin. Zoals de banken nu zijn is er geen beginnen aan. En het noodfonds is een factor tien te klein. Dan maar liever helemaal niets, want zoals nu, dat is weggegooid geld.
Idem dito met het probleem Griekenland. Dat land is failliet. Het gaat zijn schulden nooit terug betalen en de bezuinigingen daar maken het erger in plaats van beter. De Griekse overheid is helemaal niet in staat om zinnig te bezuinigen. Daarvoor mist ze het inzicht in de eigen organisatie en financiën. Wat de Troika onder leiding van Brussel deed was pappen en nat houden, in de hoop dat het allemaal wel weer over zou waaien. Dat ging het niet doen. Zolang de Zuidelijke landen economieën hebben die, als ze op volle toeren draaien, 30% achter blijven bij het Noorden kunnen ze onmogelijk met het Noorden een economische eenheid vormen.
Hollande heeft er ooit voor gepleit dat Duitsland zijn economie zou gaan opzadelen met dezelfde soort problemen die Frankrijk had, dan zouden de twee economieën vanzelf naar elkaar toe groeien. Tegen die logica viel niets in te brengen. Die klopte helemaal, maar dat is in wezen de reden waarom de EU in zijn bestaande vorm nooit zal gaan werken.
En zolang daar niets verandert zal er van herstel geen sprake zijn. Verandering in de richting van federalisering gaat niet lukken. Dus moet men met de verschillen tussen de landen rekening houden en daar zijn organisatie op aanpassen. Alleen, die simpele waarheid is vloeken in de Brusselse kerk. Het is waar dat het verlies van de euro als eenheidsmunt erger is dan wanneer we er nooit aan waren begonnen. Maar zo doorgaan is gewoon sadistisch. Dat kun je de mensen in het Zuiden niet aandoen. Natuurlijk loop je de kans dat de Unie dan zal opsplitsen in een Noordelijk en een Zuidelijk deel en dat met name Frankrijk daar het slachtoffer van dreigt te worden. Maar dat is dan ook het probleem waar we ons mee bezig zouden horen te houden en niet met de vraag hoe we de euro in zijn tegenwoordige vorm overeind kunnen houden. Niet als dat ten koste van permanente werkloosheid in de Zuidelijke lidstaten moet gaan.
Wat dan wel? Nu, Eerst die eenheidsstaat in wording aftuigen die de oorzaak is van alle ellende. Parlement weg, commissie weg. Een reeks doelgerichte organisaties als gemeenschappelijk bankentoezicht, de ECB, het Hof in Luxemburg etc. die zich met specifieke probleemgebieden bezig houden. Samenwerking waar het nuttig is en dan op vrijwillige basis. Iedereen die het probleem deelt kan meedoen aan de oplossing ervan. Turkije bijvoorbeeld wel aan een gemeenschappelijke Europees immigratiebeleid en aan een Douane Unie, maar niet aan een defensiegemeenschap als die er straks komt en bijvoorbeeld ook niet aan Interpol of aan het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens[2]. Turkije kan dan op dezelfde voet worden behandeld als Rusland, dat ook een Aziatische staat is met belangen in Europa.
De bankencrisis en de eurocrisis hebben verschillende oorzaken en vragen om verschillende oplossingen. Het is wel zo dat de bankencrisis het oplossen van de eurocrisis bemoeilijkt, net als de afhankelijkheid van ons geldsysteem van de financiële markten. Geld is te belangrijk om het aan oncontroleerbare krachten van de vrije markt over te laten en dat zou voorlopig het belangrijkste onderwerp horen te zijn op de vergaderingen van de G 20. Brussel is naïef als men daar denkt het op eigen houtje te kunnen redden.
[1] Van 19/7/13
[2] Het EVRM verdrag is bedoeld voor landen waar de mensenrechten daadwerkelijk worden gerespecteerd. Alleen in die landen worden haar uitspraken nageleefd en door de overheid afgedwongen. Wanneer je even doordenkt kom je al snel tot de conclusie dat het Hof in Straatsburg daarom eigenlijk zinloos is en beter afgeschaft zou kunnen worden. Het levert de facto niet meer respect op voor de mensenrechten maar alleen meer bureaucratie.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa, geld en economie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s