Het verzet tegen het humanisme.

De partij van Wilders is intussen weer de grootste, met 27 tot 31 zetels in de peilingen, tegen 24 tot 28 zetels voor de VVD. Op grote afstand van de PVV en de VVD volgen D66 (15 tot 17 zetels), het CDA (14 tot 16) en de SP (13 tot 15).
De PVV is een protestpartij en het aantal stemmen dat zij krijgt weerspiegelt de mate van ontevredenheid van de kiezers met hun regering en/of hun overheid. Ik geloof niet dat er iemand is, ook Wilders zelf niet, die verwacht dat dat de PVV ooit deel uit zal maken van een coalitie of dat haar leider, ook als hij bij de verkiezingen de meeste stemmen haalt, hier premier zal worden.
Interessanter is het om het stemgedrag van de kiezers te zien t.a.v. de partijen die vanouds regeringen hebben gevormd in Nederland, maar die sinds de eeuwwisseling snel aan populariteit aan het verliezen zijn. Bij die oude partijen hoort de PvdA, maar ook de SP, die door de kiezer kennelijk als de linkervleugel van de PvdA wordt gezien. D’66 en GroenLinks zijn progressieve elitepartijen en een soort rechtervleugel van de oude PvdA. Voor het CDA als partij van christelijke huize is er eigenlijk geen plaats meer in dit seculariseerde land.
Progressiviteit is hier wat conservatief aan het worden, om het zo maar eens uit te drukken. Progressief lijkt zijn tijd gehad te hebben. Wat we nodig hebben naast de VVD als rechtse partij is één alternatieve regeringspartij. Hoe die zich noemt is niet zo belangrijk, lijkt me, maar zij moet in staat zijn mensen te leveren voor een geloofwaardige regering.
VVD en PvdA zijn beide humanistische partijen en het humanisme is in de westerse wereld nog steeds de heersende ideologie. Toch denk ik dat ook dat geloof zijn beste tijd gehad heeft. Humanisten zijn niet in staat het grootste probleem waar de wereld mee zit onder ogen te zien, laat staan om een oplossing ervoor aan te dragen. Dat probleem is dat we nu ruim zeven miljard mensen op de wereld hebben en dat die wereld er eigenlijk niet meer dan twee miljard op een ‘sustainable’ manier kan verdragen.
Hoe we van zeven, of straks van vijftien of zeventien op een vreedzame manier weer naar twee komen, dat zal het probleem worden van de een en twintigste eeuw. Er zal zich een partij vormen in Nederland en in de andere Europese landen, die dat probleem zal willen aanpakken. Dat is in elk geval te hopen, want alleen dan kan de besluitvorming op een democratische manier verlopen. Zonder een partij die het aandurft om het aan de orde te stellen zal het probleem überhaupt niet worden aangepakt, valt te vrezen en dan is het op termijn afgelopen met Europa. Ook met de rest van de tegenwoordige wereld overigens.

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa, Nederland, politiek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.