De bezuinigingen in Griekenland.

De Griekse overheid heeft meer geleend dan het land ooit kan terug betalen. Als gevolg van onoordeelkundige bezuinigingen krimpt de Griekse economie nu in snel tempo

Wat was nu een verstandig plan geweest om de Griekse overheid te reorganiseren op een manier die de Griekse economie niet zou hebben geschaad en dat recht had gedaan aan de verplichting van een land om zijn schulden te betalen?

Ik denk dat een nieuwe overheid met een beperkt aantal ministeries en secretariaten generaal de eerste maatregel had moeten zijn. Niemand die ooit deel had uitgemaakt van de oude had in de nieuwe overheid een besluitvormende positie moeten krijgen. Wat ervaren ambtenaren hadden adviseur kunnen worden van de nieuwe overheid en dat was dat. Het aantal ambtenaren zou voor een termijn van vijftig jaar moeten worden gemaximeerd. De overbodig geworden ambtenaren zouden aan een baan worden geholpen, zo nodig in het buitenland

De besparing die dat had opgeleverd zou enorm zijn geweest,  niet alleen in de sfeer van de salarissen maar ook door het verdwijnen van overbodige bestedingen en corrupte uitgaven. Het deel van de Griekse belastingopbrengsten dat niet meer nodig is voor de overheid nieuwe stijl wordt gebruikt voor rente en aflossing

Dan had aan de crediteuren een vijftigjarig exploitatierecht van alle Griekse overheidsbezit moeten worden gegeven in de recreatieve sfeer. De zeggenschap over eilanden en de havens en wegen, luchthavens, spoorwegen etc. had daar onderdeel van uit moeten maken. De exploitanten zouden de werknemers in de toeristen industrie een normaal salaris moeten uit betalen en aan de rechten van particulieren zou niet worden getornd. Maar de winst zou worden aan gewend voor rente en aflossing. De exploitanten beslissen of ze wel of niet investeren in verbetering en onderhoud van de infrastructuur met het oog op toekomstige opbrengsten, maar na 25 jaar krijgt de Griekse overheid het recht mee te beslissen en te betalen. Na vijftig jaar keert de zeggenschap inclusief die over de verbeteringen en de nieuwe investeringen terug in Griekse handen. De zeggenschap en exploitatie van het recreatieve bezit is niet onderworpen aan het Griekse recht. Geschillen worden beslist door een tribunaal in Straatsburg.

Na afloop van de vijftig jaar wordt het restant van de schuld kwijt gescholden en krijgt de Griekse overheid die dan nog steeds klein en slagvaardig is het vrije beheer terug over alle eigen voorzieningen.

Het gokmonopolie wordt als recreatief gezien maar de crediteuren schaffen het gokken voor vijftig jaar af. De nieuwe Griekse overheid wordt aangemoedigd in onderwijs en  gezondheidszorg te investeren en krijgt daarvoor zo nodig nieuwe leningen. De Griekse defensie wordt afgeschaft, maar de crediteur landen geven een veiligheidsgarantie. De pensioenleeftijd wordt verhoogd naar zeventig jaar maar boven de zestig wordt het aantal werkuren verminderd met behoud van salaris. Pensioen plus aanvullend pensioen wordt gemaximeerd op zestig procent van het laatst genoten salaris.

Allerlei vrijstellingen van belasting en overheidsbetalingen die als een negatieve belastingheffing kunnen worden gezien worden afgeschaft.

Deze vorm van bezuiniging is veel simpeler dan wat de Grieken nu op hun bord hebben gekregen. De aantasting van de autonomie is groot maar daar staat tegenover dat de incubus die het bestaande publieke bestel vormt voor de Griekse bevolking dan radicaal wordt afgeschaft.

Na vijftig jaar zijn ze niet alleen schuldenvrij maar hebben een veel betere overheid en infrastructuur dan ze nu hebben en intussen wordt aan het economische herstel van het land niet getornd.

Als ik Griek was zou ik dit ervoor over hebben om van mijn bestaande overheid af te komen en van de verstikkende maatregelen die de Troika en de opeenvolgende Griekse regeringen samen hebben uitgebroed.

 

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa, Griekenland. Bookmark de permalink .