Zuidelijk Afrika II.

In november 1965 riep de blanke regering Smith de onafhankelijkheid uit van Zuid Rhodesië binnen het Gemene Best. Dat staat bekend als de Unilateral Declaration of Independence. De UDI werd in de internationale politieke wereld alleen door het toen nog aparte Zuid-Afrika erkend. Direct erna volgde een door Engeland georganiseerde boycot van Rhodesische tabak en mijnbouwproducten en kwamen er sancties van de VN. Smith en zijn regering konden vrij gemakkelijk standhouden, omdat de buurlanden Zuid-Afrika en het Portugese Mozambique gewoon handel bleven drijven met Rhodesië terwijl ook veel internationale bedrijven de boycot als onethisch beschouwden en die waar mogelijk negeerden.

De organisaties die vanuit andere Afrikaanse landen aanvallen uitvoerden op boerderijen van blanke boeren en op ongewapende ambtenaren, werden door de troepen van Rhodesië met succes bestreden in binnen en buitenland. Dat laatste leidde tot een gespannen situatie met een aantal buurlanden, vooral met Zambia, het voormalige Noord Rhodesië. Maar behalve Zuid Afrika stelde geen van die buurlanden economisch of militair veel voor. De goed getrainde Selous Scouts, elite-eenheden van het Rhodesische leger, gebruikten de tactieken van de counter insurgency operations die de Britten hadden toegepast tegen de Mau Mau in Kenya en nog eerder tegen opstandelingen in Maleisië. Militair waren de legers van de Nkomo en Mugabe in de verte niet tegen de troepen van Ian Smith opgewassen. Zonder het koloniale ingrijpen van Groot Brittannië en de dekolonisatie in de buurlanden had het regime, dat gebaseerd was op de actieve steun van twintig duizend blanke settlors en de passieve steun van het vreedzame deel van de zwarte bevolking, zich tot in lengte van dagen kunnen handhaven.

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in afrika, geschiedenis. Bookmark de permalink .

Een reactie op Zuidelijk Afrika II.

  1. Jan Govaert zegt:

    not off the record.
    Per toeval op die dag in november 1965 stond ik in een bureel van de bevolkingsdienst in Pretoria toen de dame die mij een voorlopig paspoort gaf begon te juichen toen ze iets hoorde op de radio in de achtergrond dat Ian Smith de eenzijdige onafhankelijkheid van Southern-Rhodesië had uitgeroepen.
    Ik heb nog met een Rhodesiër gewerkt en meen dat er daar geen wettelijke apartheid bestond voorzover ik mij herinner. Maar de zowat 100000 boeren van Engelse afkomst leefden wel apart als social community van de negers.

Reacties zijn gesloten.