Bleich discussieert zindelijk, maar niet altijd goed.

Ik zag bij Buitenhof een discussie tussen Bleich en de generaal Van Vuren. De eerste was door het programma uitgenodigd als vertegenwoordiger van de pers en de tweede van de krijgsmacht, de twee maatschappelijke krachten die bij de uitzending naar Bosnië een belangrijke rol hadden gespeeld.
Beter dan de meeste politici wist Bleich onder woorden te brengen wat de publieke opinie bezielde toen zij de besluiten afdwong die tot het drama Srbrenica hebben geleid. In de Buitenhof discussie zeiden de partijen, kort samengevat, het volgende:
Anet Bleich: in Bosnië vonden martelingen, verkrachtingen en moorden plaats. Het kon niet zo zijn dat we er bij stonden en er naar keken, we moesten wel wat doen.
Van Vuren: ik begrijp wel wat U zegt Mevrouw, maar laten we kijken wat de opties waren die we hadden. Er waren er naar de mening van de krijgsmacht drie. Goed ingrijpen, slecht ingrijpen of niet ingrijpen. Als je niet goed kunt ingrijpen kun je beter niet ingrijpen. Slecht ingrijpen is de slechtste optie. Dat moet je dan ook niet als ‘niets doen’ bestempelen, want je kunt altijd later nog ingrijpen als het wel goed kan en zoals uiteindelijk ook met hulp van Amerika gebeurd is. Dat is wat de politiek had moeten doen en niet iets doen wat op dat moment niet kon. Daar was geen speld tussen te krijgen, vond ik.
Anet Bleich stelde daar tegenover dat de ontoereikendheid van de militaire voorbereiding achteraf dan wel duidelijk was, maar dat die vooraf door niemand was voorzien. Maar dat had ze beter even kunnen nakijken, want dat was niet zo. Van Vuren weerlegde die stelling met gemak. Hij haalde een reeks uitspraken aan van de legertop en van een aantal andere militaire deskundigen die zich tegen de uitzending hadden verzet en allemaal uitspraken in het openbaar die aan duidelijkheid niets te wensen over lieten.
Waarop Bleich opmerkte dat de verantwoordelijke militairen zich uiteindelijk toch hebben geschikt en Van Vuren’s weerwoord was dat dit hun militaire plicht was. De militairen waarschuwen en de politiek beslist.
Dit is zo’n mooi voorbeeld, omdat Anet Bleich in deze discussie volkomen oprecht was en ook wel terecht was uitgenodigd, want ze had voorop gelopen toen de kwestie in de publiciteit aan de orde was. Als Marcel van Dam zo’n discussie voert dan gaat het anders. Dan weet hij er altijd wel een draai aan te geven waardoor je op een ander onderwerp terecht komt dat hem beter zint. Maar zo is Bleich niet. Zij discussieert het uit en als ze ongelijk heeft, zoals hier, dan kun je dat zien. Dat is te prijzen vind ik, want fouten maken we allemaal maar zindelijk discussiëren kunnen er maar weinig.

Advertenties

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s