De overheid blijft in gebreke.

Ook allochtone tasjes worden geroofd en islamitische vrouwen ondervinden het geweld van islamisten nog meer rechtstreeks dan hun autochtone zusters. Ze worden alleen maar minder uitgescholden omdat zij zich in een westerse samenleving aan middeleeuwse kledingvoorschriften houden.

Over de kwaliteit van het onderwijs en de zorg is voldoende gezegd. Dat zijn items die de politiek intussen  wel opraapt, maar het eigen aandeel in de eerdere onttakeling ervan erkent niemand. Effectieve plannen om de rot te stoppen zijn er niet. De zorg wordt nog steeds in snel tempo duurder en de voorzitter van de Raad voor de Zorg raadde de mensen aan zelf te sparen voor hun oude dag want de overheid kan de kosten straks niet meer betalen. Dijsselbloem heeft een rapport gemaakt over het onderwijs en  er geen enkele follow up aan gegeven. Dat het niet alleen maar gaat om de nostalgie, een gewoon verschijnsel bij wat oudere mensen, blijkt als we om ons heen kijken:

Als we Nederland met het buitenland vergelijken, met de buurlanden België en Duitsland, dan is het daar beter gesteld met de zorg en met het onderwijs.

Het zichtbare verschil is dat zij nog met de systemen van veertig jaar geleden werken en wij hier al die tijd aan het hervormen zijn geweest. De politieke doelen, die wij ons daarbij gesteld hebben sinds Den Uijl, zijn niet bereikt.

De onderwijshervorming heeft niet gezorgd voor een betere verdeling van inkomen, kennis en macht. Een tweedeling in de samenleving is eerder bevorderd dan geremd. De algemene kwaliteit van het onderwijs ging achteruit, zegt Dijsselbloem en zeiden -tig deskundigen uit het veld hem voor. Onderwijzers beheersen zelf de Nederlandse taal niet meer en schoolbestuurders vinden dat geen probleem zolang het maar niet om leraren Nederlands gaat. Rekenen kunnen de beste leerlingen beter dan hun onderwijzers, wat betekent dat de intelligentste kinderen hun kennis van het internet halen of van hun ouders, in plaats van uit de school.

Een canon moest worden ingevoerd omdat gebleken is dat kinderen de meest primaire zaken over de geschiedenis van het eigen land niet meer weten. Dat is allemaal behoorlijk zorgelijk en het ziet er niet naar uit dat er een politieke partij is, die vast besloten is er iets aan te gaan doen.

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Nederland, overheid. Bookmark de permalink .