Vrede in Syrië.

Als ik Cameron was zou ik Bashar Al Assad asiel aanbieden in Engeland, op voorwaarde dat hij opening van zaken gaf over de gasaanval  van vorige week. Ik denk dat Assad al lang weg wil uit dat wespennest in Damascus. Zijn vertrek zou misschien voldoende ruimte zou creëren voor een oplossing van het conflict waar alle partijen mee zouden  kunnen leven met uitzondering dan  van de extremisten aan beide kanten. Dat zijn Maher al Assad aan de kant van het regime en de Al Nusra milities aan de kant van de rebellen. Hezbollah kun je er misschien ook nog toe rekenen. De gematigden konden het dan eens worden hoe tegen de extremisten op te treden, eventueel met hulp van de westerse mogendheden.

Van belang is dat in elk geval de macht in Syrië niet in handen komt van de Soennitische meerderheid. Dat lijkt ondemocratisch maar een meerderheidsregime betekent het einde van de minderheden  in het land. Syrië moet door zijn minderheden geregeerd worden, dat kan niet anders, want alleen dan kunnen ze zich handhaven.

Misschien dat U nu tegenwerpt dat onder Assad niemand veilig is in Syrië maar vóór de revolutie was het er met de veiligheid niet slechter gesteld dan in andere Arabische landen. Dat is relatief, ik weet het, maar beter is er niet in het Midden Oosten.

Waarom Koos van Dam niet vragen om een vredesconferentie voor te zitten met Ban Ki Moon als co-voorzitter?

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in Midden Oosten, oorlog. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.