De Griekse schulden.

De Grieken hebben er weer 44 miljard schuld bij en de oplossing van het europrobleem is geen stap dichterbij gekomen.

Al jaren staat vast dat Griekenland nooit in staat zal zijn haar schulden terug te betalen, maar in Brussel denkt men dat de EU beter af is met het ophouden van de schijn. Geld is vertrouwen, de euro is vertrouwen en als men Griekenland failliet zou laten gaan verdwijnt dat vertrouwen en wie is dan de volgende die aan de beurt is? Zo ongeveer lijkt de redenering te zijn en die redenering is vals.

Het is waar dat geld vertrouwen is maar het is niet waar dat je vertrouwen bij de financiële markten overeind kunt houden door te doen alsof. Integendeel, niet alleen Griekenland en een aantal andere Zuidelijke landen worden nu gewantrouwd maar men weet helemaal niet mer wat men van Europa denken moet. Intussen betalen de Griekse economie en de Griekse bevolking de prijs en schieten ook de andere eurolanden niets op met deze vertragingstactiek. De ellende wordt er alleen maar groter van. Nederland, waar er eigenlijk niets aan de hand zou horen te zijn, zit in een recessie van eigen maaksel die alleen maar het gevolg is van het wantrouwen van haar bevolking in de eigen toekomst.

Er zijn een aantal redenen waarom Griekenland veel beter zo snel mogelijk failliet kan gaan in plaats van steeds weer nieuwe leningen te krijgen van het Noodfonds of de andere Eurolanden. Door een faillissement wordt Griekenland een tijdlang helemaal afhankelijk van de buitenwereld. Het kan zijn eigen overheid dan niet meer betalen en heeft een stel curatoren nodig die alle beslissingen nemen waar uitgaven mee gemoeid zijn. De kans ontstaat om een Griekse overheid nieuw te organiseren en nieuw te bemannen. Het kan weer een nieuwe eigen munt krijgen. Het kan uit de EU stappen, waar het niet in thuis hoort. Het kan zijn leger afschaffen en een aantal andere grote jaarlijks uitgaven in de toekomst achterwege laten. Het kan een goed en controleerbaar belastingsysteem invoeren, naar het voorbeeld van kies maar uit. Alles wordt denkbaar als het land eerst maar eens van de erfenis van het verleden wordt verlost en van die vreselijke mensen die het de afgrond in hebben gestuurd. Voorop natuurlijk de Papandreou’s en Karamanlissen, maar ook al die rijke Grieken die hun geld en hun schepen in het buitenland onderbrengen en het land als hun speelterrein beschouwen.

Ruim een generatie geleden, in de zestiger jaren, toen Griekenland in een soortgelijke rampzalige situatie verkeerde, maar toen nog zonder een veel te dure munt, heeft het daar een tijdlang het kolonelsregime aan over gehouden. Dat heeft tijdens zijn bestaan de malaise gecamoufleerd en zich vervolgens onmogelijk gemaakt door een oorlogje met Turkije te verliezen over Cyprus. Er is toen veel ophef over geweest en de media hebben het laten voorkomen alsof het allemaal de schuld was geweest van de kolonels. Iedereen dacht toen even dat Griekenland zou zijn gered door de herinvoering van de democratie. Maar die terugkomst was schijn. Dezelfde oude families kwamen weer aan de macht en dezelfde corruptie als voor de staatsgreep van Papadopoulos en Patakos. Van de regen in de drup weer in de regen.

Griekenland is echt toe aan een hele grondige hervorming en het is niet goed in te zoen hoe dat zou kunnen zonder faillissement.

Over akasdorp

gepensioneerd advocaat
Dit bericht werd geplaatst in europa, geld en economie, geschiedenis en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.